19. Ceza Dairesi 2019/33927 E. , 2021/1905 K. Keçiören Kaymakamlığı İlçe Umumî Hıfzıssıhha Kurulu'nun ilçe sınırları içerisinde yer alan çöp evin ıslahının yapılabilmesi amacıyla kapısının açılarak işlemlerin tesisi hususunda gerekli kararın verilmesine yönelik 10/01/2019 tarihli ve 40182960/19 sayılı talebinin, 1593 sayılı Umumî Hıfzıssıhha Kanunu kapsamında talep merciinin Sulh Ceza Hâkimliği olmadığından bahisle reddine ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2019 t…
**19. Ceza Dairesi 2019/33927 E. , 2021/1905 K.** **"İçtihat Metni"** Keçiören Kaymakamlığı İlçe Umumî Hıfzıssıhha Kurulu'nun ilçe sınırları içerisinde yer alan çöp evin ıslahının yapılabilmesi amacıyla kapısının açılarak işlemlerin tesisi hususunda gerekli kararın verilmesine yönelik 10/01/2019 tarihli ve 40182960/19 sayılı talebinin, 1593 sayılı Umumî Hıfzıssıhha Kanunu kapsamında talep merciinin Sulh Ceza Hâkimliği olmadığından bahisle reddine ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2019 tarihli ve 2018/7580 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/10/2019 gün ve 94660652-105-06-6665-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2019 gün ve KYB-2019/102004 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 21. maddesinde yer alan "Kimsenin konutuna dokunulamaz. Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin konutuna girilemez, arama yapılamaz ve buradaki eşyaya el konulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını el koymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde, el koyma kendiliğinden kalkar." şeklindeki, 1593 sayılı Umumî Hıfzıssıhha Kanunu 254. maddesinde yer alan "İnşaatı itmam edilmiş olsun veya olmasın içinde oturanların veya komşularının sıhhatine veya hayatına ehemmiyetli zarar vereceği anlaşılan meskenlerin ıslahına sahipleri mecburdurlar. Bunun için meskenler idaresi olan yerlerde bu idarelerin mevcut bulunmayan mahallerde belediyenin sıhhat ve fen memurlarının verecekleri esbabı mucibeli raporlar belediye reislerince vilayetlerde valiye ve kazalarda kaymakamlara tevdi edilir. Vali ve kaymakamlar esbabı mucibeli raporları mahalli hıfzıssıhha meclislerine tevdi ile karar talep eyler" şeklindeki, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 737. maddesinde yer alan "Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle, taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü veya sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel âdete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır." şeklindeki düzenlemelere nazaran, Somut olayda, Ankara İli, Keçiören İlçesi, Yayla Mahallesi sakinlerinin mahallelerinde bulunan bir evde çöp biriktirildiği, etrafı kötü koku sardığı ve böcek oluştuğundan bahisle şikâyette bulunmaları üzerine, anılan mahallenin muhtarının 11/10/2018 tarihinde Keçiören İlçe Sağlık Müdürlüğüne dilekçe vermesi sonrasında, Keçiören Kaymakamlığı İlçe Umumî Hıfzıssıhha Kurulu tarafından ilçe sınırları içerisinde yer alan çöp evin ıslahının yapılabilmesi amacıyla kapısının açılarak işlemlerin tesisi hususunda karar verilmesinin 10/01/2019 tarihli ve 40182960/19 sayılı yazı ile Ankara Sulh Ceza Hâkimliğinden talep edildiği, Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan inceleme neticesinde ise 1593 sayılı Umumî Hıfzıssıhha Kanunu kapsamında talep merciinin Sulh Ceza Hâkimliği olmadığından bahisle talebin reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 21, 1593 sayılı Umumî Hıfzıssıhha Kanunu 254 ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 737. maddeleri kapsamında çevreye verdiği rahatsızlıklar sebebiyle talep konusu ikamette gerekli işlemlerin yapılabilmesi için talebin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2019 tarihli ve 2018/7580 değişik iş sayılı kararının, CMK'nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.