Başvurucu, "irtikâp ve rüşvet istemek" suçlarını işlediği iddiasıyla hakkında açılan kamu davası sonunda soyut gerekçelerle beraat kararı verildiğini ve yargılamanın makul sürede sonuçlandırılamadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talebinde bulunmuştur.
Başvurucu, "irtikâp ve rüşvet istemek" suçlarını işlediği iddiasıyla hakkında açılan kamu davası sonunda soyut gerekçelerle beraat kararı verildiğini ve yargılamanın makul sürede sonuçlandırılamadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talebinde bulunmuştur. Başvuru, 31/12/2013 ve 24/7/2014 tarihlerinde Anayasa Mahkemesine doğrudan yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. İkinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca 13/3/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesi Bölüm tarafından yapılmak üzere, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 31/3/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvurucu tarafından, makul sürede yargılama yapılmadığı iddiasıyla yapılan 2013/9839 numaralı bireysel başvuru dosyası, yine başvurucu tarafından yargılamanın sonucuna yönelik adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasıyla yapılan 2014/12284 numaralı bireysel başvuru dosyası, aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle birleştirilmiş, incelemeye 2013/9839 numaralı bireysel başvuru dosyası üzerinden devam edilmiştir Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği, görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 16/4/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve UYAP aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca, "irtikâp ve rüşvet istemek" suçlarından yürütülen soruşturma kapsamında 19/1/2002 tarihinde gözaltına alınmıştır. Mardin Sulh Ceza Mahkemesinin 22/1/2002 tarihli ve 2002/10 Sorgu sayılı kararı ile başvurucunun tutuklanmasına karar verilmiş, Mardin Ağır Ceza Mahkemesinin 1/4/2002 tarihli kararı ile başvurucu tahliye edilmiştir. Başvurucu ve diğer iki şüpheli hakkında, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 1/3/2002 tarihli ve E.2002/228 sayılı iddianamesi ile "irtikâp ve rüşvet istemek" suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Yargılamaya başlayan Mardin Ağır Ceza Mahkemesi, 21/2/2008 tarihli ve E.2002/97, K.2008/48 sayılı kararı ile başvurucunun, isnat edilen suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli ve inandırıcı kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar vermiştir. Katılan Maliye Hazinesinin temyizi üzerine, Yargıtay Ceza Dairesinin 19/1/2012 tarihli ve E.2008/14810, K.2012/145 sayılı ilâmıyla "rüşvet" suçundan verilen hüküm onanmış, "irtikâp" suçundan verilen beraat hükmü eksik soruşturmaya dayalı verildiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda 8/5/2013 tarihli ve E.2012/74, K.2013/127 sayılı karar ile başvurucunun, isnat edilen suçu işlediğine dair aralarında husumet bulunduğu anlaşılan müşteki ve tanıkların çelişkili anlatımları dışında mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dolayısıyla isnat edilen suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir. Başvurucu, 31/12/2013 tarihinde bireysel başvuruda bulunarak makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Katılan Maliye Hazinesinin temyizi üzerine karar, Yargıtay Ceza Dairesinin 4/6/2014 tarihli ve E.2014/2746, K.2014/6106 sayılı ilâmıyla onanmıştır. Başvurucu, 8/7/2014 tarihinde onama kararını öğrendiğini bildirmiştir. Başvurucu, 24/7/2014 tarihinde yeniden bireysel başvuruda bulunarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasında bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 1/3/1926 tarih ve 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu’nun maddesinin birinci fıkrası, maddesinin ikinci fıkrası, maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları; 4/12/2004 tarih ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun maddesinin (2) numaralı fıkrasının (e) bendi.