2. Hukuk Dairesi 2022/9229 E. , 2023/113 K. "" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davacı-karşı davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün tamamı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gö…
**2. Hukuk Dairesi 2022/9229 E. , 2023/113 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davacı-karşı davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün tamamı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir. Kararın davacı-karşı davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; ekonomik sıkıntılar nedeniyle kadının psikolojik baskılarının olduğunu, hakaret ettiğini, müvekkilinin idaresinde yürütülen işleri kendisinin daha iyi yürüteceğini iddia ederek müvekkilinin saygınlığını ve onurunu kırıcı şekilde davrandığını, müvekkilinin baskılara dayanamayarak evden ayrıldığını ve 2014 yılından beri müşterek evde kalmadığını, davalının işletmenin yürütülmesi işini çocukları ile kendisinin yapmaya başladığını ancak müvekkilini işletmeye sokmadığını, müvekkilini işletmeye girmeye çalıştığı sırada fiilen yaraladığını ve saldırıda bulunduğunu, müvekkilinin sevk ve idaresindeki ekonomik sıkıntıları, davalı tarafın daha çok büyüttüğünü belirterek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili için aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına, müvekkili lehine 25.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP