2. Hukuk Dairesi 2013/23308 E. , 2014/5369 K. MAHKEMESİ :İzmir 14. Aile Mahkemesi TARİHİ :4.7.2013 NUMARASI :Esas no:2012/121 Karar no:2013/436 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemes…
**2. Hukuk Dairesi 2013/23308 E. , 2014/5369 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İzmir 14. Aile Mahkemesi TARİHİ :4.7.2013 NUMARASI :Esas no:2012/121 Karar no:2013/436 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 11.03.2014 (Salı) KARŞI OY YAZISI Taşınmaz tapu sicilinde 133 m2 miktarında “arsa” olarak kayıtlı olup, hak sahibi koca tarafından 1.6.2011 tarihinde davalı Necip'e satılmıştır. Üzerinde başlı başına kullanmaya elverişli birden çok bağımsız bölümden müteşekkil tamamlanmış bir ana yapının mevcut olduğu, bu bağımsız bölümlerden (3) nolu olanının “aile konutu” olarak özgülendiği, bu bölümde taraflar oturmakta iken, davalı (koca)'nın bu konutu terk edip, bir başka kadınla birlikte yaşamaya bağladığı, davacı ve çocuklarının halen bu konutta oturmaya devam ettikleri, bu haldeyken hak sahibi kocanın taşınmazı davalı Necip’e sattığı anlaşılmaktadır. Devralan davalı Necip'in taşınmaz üzerindeki (3) nolu bağımsız bölümün aile konutu olarak kullanıldığını bildiği, dolayısıyla iyiniyetli sayılamayacağı toplanan delillerle saptanmıştır. Taşınmaz üzerindeki, başlı başına kullanmaya elverişli birden çok bağımsız bölümden oluşan ana yapıda, kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmadığı tartışmasızdır. Ancak, anagayrimenkul üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulması hukuken mümkün ise, davacı talebinde haklıdır. Öyleyse, mahkemece; öncelikle, uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre; ana yapının, başlı başına kullanmaya elverişli bağımsız bölümleri üzerinde kat itifakı veya kat mülkiyeti kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılmalı, bu husus Belediye'den sorulmalı, mümkün ise, ilerde bu mülkiyet biçimine geçildiğinde hazırlanacak projesine göre, “aile konutu “ olarak özgülenen (3) nolu bağımsız bölüme tahsis edilecek arsa payı tespit edilmeli, bu arsa payı ile sınırlı olarak iptal ve tescile karar verilmeli; ana yapı üzerinde kat irtifakı veya'kat mülkiyetinin kurulması mümkün değil ise; isteğin “aile konutu olan bağımsız bölümle sınırlı olarak iptal ve tescile” ilişkin olduğu, istekten fazlaya hüküm kurulamayacağı, taşınmazın mevcut durumunun istekle sınırlı olarak karar verilmesine uygun bulunmadığı gözetilerek dava şimdiki gibi reddedilmelidir. Bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.