Başvurucu, hakkında açılan dava kapsamında suç eşyasını kabul etmekten mahkûmiyetine karar verilmesinin adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür.
Başvurucu, hakkında açılan dava kapsamında suç eşyasını kabul etmekten mahkûmiyetine karar verilmesinin adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür. Başvuru, 15/8/2013 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla yapılmıştır. Dilekçe ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesi neticesinde Komisyona sunulmasına engel bir eksikliğin bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm üçüncü Komisyonu 21/3/2014 tarihinde kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar vermiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: 1/9/2005 tarihinde park halinde olduğu sırada çalınan araç 23/9/2005 tarihinde sahte plaka takılmış olarak başvurucu tarafından kullanıldığı sırada ele geçirilmiştir. Hırsızlık suçu isnat edilen başvurucu, bakım amacıyla iş yerine bırakılan aracı bırakan kişinin bilgisi dâhilinde kullanmakta olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini soruşturma aşamasında beyan etmiştir. Bu olayla ilgili olarak başvurucu hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından Fatih Asliye Ceza Mahkemesinin E.2006/1363sayılı dosyasında kamu davası açılmıştır. Başvurucu 7/5/2009 tarihli duruşmada, kaporta boya dükkânı bulunduğunu, aracı çalıntı olduğunu bilmeden S. T. isimli kişiden bakım amacıyla teslim aldığını ve bu kişinin rızasıyla kullandığını beyan etmiştir. Başvurucu aynı duruşmada, aracı teslim aldığı kişinin ismini Cumhuriyet savcılığında hatırladığı şekliyle ifade ettiğini, sonrasında bilgileri kontrol ederek doğru ismi bildirdiğini beyan etmiştir. İddia makamı, “sanığın evinde yapılan aramada sahte olduğu belirtilen ruhsatlar tüm dosya kapsamıyla sanığın suça konu asıl “34 DF…” plakalı “34 ZA …” sahte plakalı aracı suç eşyası olduğunu bilerek aldığı ve kullandığı sonucuna varıldığından eylemine uyan TCK 165/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi” yönünde mütalaa bildirmiştir. Fatih Asliye Ceza Mahkemesi 7/5/2009 tarih ve E.2006/1363, K.2009/320 sayılı kararıyla, “yapılan yargılama toplanan deliller itibariyle (…)sanık hakkında müştekinin önce evine girip aracının anahtarını alıp akabinde yola park halinde bulunan 34 DF …plakalı aracını çalmaktan dolayı dava açılmışsa da, sanığın aracı çalan kişi olduğunun sübuta ermediği, ancak 1/9/2005 tarihinde çalınan aracın sanık tarafından kullanırken 23/9/2005 tarihinde farklı bir plakayla yakalandığı, sanığın tespit edilen eyleminin hırsızlık suçunu değil ve fakat TCK 165/1 maddesinde yazılı olan suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturduğu” gerekçesiyle, başvurucu suç eşyasını kabul etmek suçundan 2 yıl hapis ve 000 TL adli para cezasına mahkum edilmiştir. Bu karar Yargıtay Ceza Dairesinin 29/5/2013 tarih ve E.2012/5984, K.2013/16482 sayılı ilamıyla onanmıştır. İlk derece mahkemesince 16/7/2013 tarihinde kesinleştirme işlemi yapılmıştır. Başvurucu 15/8/2013 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 26/9/2004 tarih ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun olay tarihindeki haliyle maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:“Bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşyayı satın alan veya kabul eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.”