Başvuru, 17/7/2004 tarihli ve 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında yapılan başvuru ve akabinde açılan davada makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
Başvuru, 17/7/2004 tarihli ve 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında yapılan başvuru ve akabinde açılan davada makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvuru 2/7/2014 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca 31/10/2014 tarihinde, başvuru kabul edilebilir bulunarak esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen başvuru hakkında görüş sunulmayacağını bildirmiştir. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir: Başvurucu 18/8/1992 ile 20/8/1992 tarihleri arasında terör örgütü mensupları ile güvenlik güçleri arasında çıkan silahlı çatışmada Şırnak il merkezinde bulunan konfeksiyon mağazasının zarar gördüğünü iddia etmiştir. Başvurucu 27/7/2004 tarihinde 5233 sayılı Kanun kapsamına giren zararlarının karşılanması talebiyle Şırnak Valiliği Zarar Tespit Komisyonuna (Komisyon) başvurmuştur. Komisyon 1/6/2006 tarihli ve 2006/822 sayılı kararında başvurucuya 994,58 TL tazminat ödenmesine karar verilmiştir. Komisyon kararı akabinde 5233 sayılı Kanun’un maddesi gereğince davet yazısı ile birlikte başvurucuya sulhname tasarısı gönderilmiş; başvurucu, sulhname tasarısını kabul etmemiştir. Başvurucu tarafından belirtilen karar aleyhine Mardin İdare Mahkemesinde iptal ve tam yargı davası açılmıştır. Mardin İdare Mahkemesinin 16/1/2009 tarihli ve E.2006/33, K.2009/55 sayılı kararı ile dava konusu işlemin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak verildiği sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Başvurucu ve davalı idarenin temyizi üzerine Danıştay Onbeşinci Dairesinin 13/6/2012 tarihli ve E.2012/1781, K.2012/4584 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmayarak Mardin İdare Mahkemesinin 20/11/2013 tarihli ve E.2013/2151, K.2013/2117 sayılı kararı ile ilk kararda ısrar edilmiş; dava konusu işleminin iptaline, maddi tazminat talebinin reddine hükmedilmiştir. Davalı idarenin temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/4/2016 tarihli ve E.2014/678, K.2016/1827 sayılı ilamı ile kararın usul ve hukuka uygun olduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği belirtilerek Mardin İdare Mahkemesinin ısrar kararının onanmasına hükmedilmiştir. Başvurucu 2/7/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.