14. Ceza Dairesi 2016/1626 E. , 2020/1435 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara a
**14. Ceza Dairesi 2016/1626 E. , 2020/1435 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilip lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kabule göre de; Olay günü sanık ...'un, diğer sanık ...'le birlikte zorla mağdureyi yeşillik alana götürmesinin ardından ...'e mağdureyi yere yatırmasını söyledikten sonra yakında gizlenerek mağdureye karşı gerçekleştirilen cinsel istismarı görüntülediği olayda eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi anlamında müşterek faillik kapsamında olduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 39. maddesine göre yardım eden sıfatıyla suça iştirak ettiğinden bahisle hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ...'un ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 325. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.