8. Ceza Dairesi 2020/18007 E. , 2023/843 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkra
**8. Ceza Dairesi 2020/18007 E. , 2023/843 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın şikayeti üzerine ilgili infaz koruma başmemuru ve memurlar hakkında soruşturma yapılmış olması, şikayetçi ...'ın sanığın odaya götürüldüğü esnada refakatinde gitmemiş olması, odaya götürülmesi esnasında görev yapan memurların odaya dahi girmemiş olmaları,bu hususların kamera kayıtları ve beyanlar ile sabit olması karşısında, sanığın iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay, sanığın infaz kurumunda hükümlü olduğu, kaldığı oda içerisinde kavga olduğu ve kendisi olaya karışmadığı halde ... isimli Başmemur ve yanındaki iki infaz koruma memuru tarafından 2 nolu geçici odaya götürüldüğünü, odada üç memur tarafından darp edildiğini, iki memurun kapıda beklediğini ileri sürerek resmi mercie suç ihbarında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğine ilişkindir. 2.Dava dosyası içerisinde bulunan 31.01.2016 tarihli tutanakta, sanığın kaldığı koğuşta S.A., B.S.,Y.K. isimli hükümlüler ve sanığın bağırıp çağırdığı, birbirlerinin üzerlerine yürüdüğü, S.A. isimli hükümlünün yüzünün kanlı olduğu, olaya karışan sanığın da aralarında bulunduğu hükümlülerin odadan alınıp doktor raporu aldırılmak üzere hastaneye gönderildiği hususlarının tespit edildiği görülmüştür. 3. Dava dosyası içerisinde bulunan 31.01.2016 ve 02.02.2016 tarihli adli muayene raporlarında, sanığın parmağında kesi olduğu, bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun tespit edildiği görülmüştür. 4. Tekirdağ T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Başkanlığı tarafından 10.02.2016 tarihinde sanık hakkında 31.01.2016 tarihli olay nedeniyle 20 ... hücreye koyma cezası verildiği anlaşılmıştır. 5.Dava dosyası içerisinde bulunan 17.03.2016 tarihli kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporunda, sanığın olay günü koğuştan çıkarılırken ve geçici odaya koyulurken darp edilmediği hususunun tespit edildiği görülmüştür. 6.Şikayetçiler hakkında kasten yaralama suçundan 08.04.2016 tarihinde, iddia edilen suçu işlemediklerinin sabit olduğu gerekçesi ile ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın annesi tarafından Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan dilekçede , sanığın infaz koruma memurları tarafından hakaret ve darba maruz kaldığı, sorumluların cezalandırılması talep edilmiştir. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.02.2016 tarihinde müşteki sıfatıyla sanığın beyanları alınmış, şikayet dilekçesine konu hususları annesine kendisinin anlattığını, 2 nolu geçici odada kendisini darp eden ... isimli infaz koruma başmemuru ve diğer memurlardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği görülmüştür. Sanığın şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın 31.01.2016 tarihli olay sonrasında 2 nolu geçici odaya götürülmesine ilişkin kamera görüntüleri temin edilmiştir. Tüm dava dosyası kapsamı ve düzenlenen rapora göre, ... isimli başmemurun sanığı 2 nolu odaya götüren kişiler arasında olmadığı, ayrıca sanığı odaya götüren infaz koruma memurlarının odanın kapısından içeri girmedikleri, darp edildiğine dair bir görüntü tespit edilemediği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararda sanığın 2 nolu geçici odaya alındıktan sonra hakkında adli rapor düzenlenmediği belirtilmiş ise de, dava dosyası içerisinde 31.01.2016 tarihli ve sanığın geçici odaya konulmasından sonra düzenlenen 02.02.2016 tarihli iki adet adli muayene raporu bulunmaktadır. Her iki raporda da sanığın el parmağında kesi bulunduğu, bu yaralanmanın dava dosyası içerisindeki belgelere göre koğuşta çıkan kavga sırasında meydana geldiği anlaşılmaktadır. Sanığın infaz koruma memurları tarafından elle darp edildiğine dair doktor raporunda herhangi bir tespit bulunmamaktadır. Tüm dava dosyası kapsamı, ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu, sanık hakkında düzenlenen adli raporlar dikkate alındığında, sanığın işlemediğini bildiği halde soruşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla şikayetçilere suç isnadında bulunduğu sabit olduğundan, zincirleme suç hükümleri de uygulanarak iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde yer ... nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.