4. Hukuk Dairesi 2018/4761 E. , 2020/2453 K. "" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1 Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/10/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile açık cezaevine geç ayrılmasına bağlı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat ta…
**4. Hukuk Dairesi 2018/4761 E. , 2020/2453 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1 Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/10/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile açık cezaevine geç ayrılmasına bağlı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 23/01/2018 günlü karara karşı tarafların istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/872-2018/37 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 02/07/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, tarafların istinaf kanun yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1998/330 esas ve 2001/60 sayılı kararı ile ırza tasaddi suçundan mahkumiyetine karar verildiğini, 20/01/2004 tarihinde kapalı cezaevine nakledildiğini, şartlı tahliye tarihine üç yıl kala koşullarını taşıması nedeniyle açık cezaevine geçmek için talepte bulunduğunu ancak davalı Bakanlık tarafından atılı suç ırza geçme olarak değerlendirilerek taleplerinin defaeten reddedildiğini, infaz hakimliğine yaptığı başvurunun da kabul edilmediğini ve açık cezaevine geçme talebinin reddine karar verildiğini, bu karara itiraz etmesi üzerine Siirt Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/300 değişik iş sayılı kararı ile itirazının kabulüne karar verilerek 05/08/2006 tarihinde açık cezaevine nakledildiğini, açık cezaevine ayrılma şartlarını taşımasına rağmen bu hakkın geç verilmesinden dolayı zarara uğradığını belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. İlk derece mahkemesince; davalının hizmet kusuru ile davacının açık cezaevine 20 ay geç ayrıldığı, bu nedenle manevi zararın oluştuğunun benimsenmesi gerektiği gerekçesi ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne; ispatlanamadığı gerekçesi ile maddi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir. Hükme karşı taraflar istinaf talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.