3. Hukuk Dairesi 2015/12221 E. , 2015/16937 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANTALYA 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 28/01/2015 NUMARASI : 2014/1157-2015/120 Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili d
**3. Hukuk Dairesi 2015/12221 E. , 2015/16937 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ANTALYA 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 28/01/2015 NUMARASI : 2014/1157-2015/120 Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının annesi ve davalı babasının 2003 yılında boşandıklarını, davacının 19/05/2013 tarihinde reşit olması nedeniyle ödenen 200,00 TL iştirak nafakasının kesildiğini, Afyon Kocatepe Üniversitesinde öğrenci olduğunu, eğitiminin devam etmesi nedeniyle çalışamayacağını, davalı babanın eğitim sona erinceye kadar bakma yükümlülüğünün bulunduğunu belirterek; aylık 600,00 TL yardım nafakasına ve nafakanın her yıl TEFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde; emekli maaşından başka aylık gelirinin olmadığını, 4. çocuğunun okul hayatına devam ettiğini, davacının daha önce hem okuyup hem çalıştığını, eğitiminden bahisle çalışmamasının iyiniyetle bağdaşmayacağını, avukat tutacak gücünün olduğunu, kısmi zamanlı çalışıp çalışmadığının bilinmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davacının eğitimine devam ettiği, eğitim süresi boyunca ebeveynlerinin yardımına ihtiyacı bulunduğu, davalı babanın bakım borcunun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile aylık 275,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, her yıl "TEFE" oranında artırım yapılmasına, fazlaya yönelik talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TEFE" oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 1. maddesindeki "TEFE" ifadesinin çıkartılarak, yerine "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.