(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2009/11973 E. , 2010/8624 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, çalışma gücünün 2/3 oranında kaybettiğinin ve malullük gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra
**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2009/11973 E. , 2010/8624 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, çalışma gücünün 2/3 oranında kaybettiğinin ve malullük gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Davacı, çalışma gücünü 2/3 oranında kaybettiğinin ve malüllük gelirinin bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin davalı Kurumun ret kararının iptali ile davacının, maluliyet durumunun tespitine ve davacıya maluliyet aylığı bağlanmasına, davacının haksız işlem nedeniyle uğradığı ve uğrayacağı zararlar nedeniyle her türlü talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir Dosyadaki kayıt ve belgelerden; İzmir Askeri Hastahanesi'nin 03.11.1978 gün ve 6550 K sayılı raporu ile davacının askerliğe elverişli olmadığına karar verildiği, yapılan araştırma sonucu İzmir Askeri Hastahanesinde raporun bulunmadığı aslının Askerlik Şubesinde olacağının bildirildiği, Ezine Askerlik Şubesi ise davacının yaşı nedeni ile yükümlülük süresi dolduğundan raporun imha edildiği ve mevcut olmadığını bildirdiği Askeri Hastahane tarafından düzenlenen Sağlık Kurulu raporuna ulaşılamadığı, Çanakkale Devlet Hastahane'sinin 26.06.2001 tarih ve 3503 sayılı raporu ile davacıda “RETİNİS PİGMENTOSA” teşhisi konularak ÖZÜRLÜLER İÇİN İŞ GÜCÜ KAYBININ % 100 olduğuna karar verildiği, davacının 17.01.2002 tarihinde maluliyet aylığı için Kuruma başvurusu üzerine Kurum tarafından maluliyetinin tesbiti için hastaneye sevkinin sağlandığı, Sağlık Bakanlığı Çanakkale Devlet Hastahane'sinin 22.04.2004 tarih ve 3238 sayılı Sağlık Kurulu raporu ile davacının her iki gözde de görme yetisinin el hareketleri düzeyinde olduğu ayrıca kronik bronşit rahatsızlığı bulunduğunun belirlendiği Bağkur Genel Müdürlüğü 30.09.2004 tarihli yazı ile sigortalıda belirlenen rahatsızlığın Kuruma sigortalı oluş tarihinden öncede mevcut olduğu tespit edildiğinden 1479 sayılı Yasanın 28/2 maddesi gereğince maluliyet aylığı isteminin red edildiği davacı tarafından 20.04.2005 tarihli dilekçe ile yeniden inceleme talebinde bulunulması üzerine isteminin tekrar ret edildiği, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 08.02.2005 tarih ve 3707 sayılı rapora göre davacıda Retinis Pigmentosa Arka Polar Katarakt teşhisi konulduğu, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'nun 23.02.2007 tarih ve 2006/666 K sayılı kararı ile sigortalının maluliyetini gerektiren hastalık ve rahatsızlıkla Bağ-kur kapsamına girmiş olduğundan 1479 sayılı Yasanın 28/2 maddesi gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağına karar verildiği, Mahkemece uyuşmazlık Adli Tıp Kurumuna götürülerek maluliyet oranının tespiti yönünden rapor istenildiği, Adli Tıp Kurumu 3 İhtisas Dairesi’nin 11 Ekim 2006 tarih ve 5405 K sayılı kararı ile “Davacının Kurum tarafından yapılan 03.07.2006 tarihli muaynesinde her iki gözün uzuv tatili niteliğinde olduğu anlaşıldığından, halihazırda beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmiş sayılacağı, 07.01.1999 tarihinde Bağ-kurlu olduğu anlaşıldığından 1998 ve 1999 yılları içinde ayrıntılı muayene belgeleri temin edildiğinde işe giriş tarihi ile ilgili görüş bildirileceğine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 23 Ekim 2008 tarih ve 461 K sayılı kararı ile “Davacının Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü 3 bölüm 10 madde B-24 fıkrası uyarınca beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmiş sayılacağı, 07.01.1999 tarihinde Bağ-kurlu olduğu anlaşıldığından 1998 ve 1999 yılları içinde ayrıntılı muayane belgeleri temin edildiğinde işe giriş tarihi ile ilgili görüş bildirileceğine karar verildiği görülmüştür. Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 28. maddesidir. 1479 sayılı Yasa’nın 28 nci madde hükmüne göre, bu kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak bu Kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacağı bildirilmiştir. Mahkemece davacının 2/3 oranında maluliyetinin başlangıç tarihi belirtilmeyen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporları gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. Yapılacak iş; öncelikle Bağ-Kur sigortalılığının başlangıç tarihi olan 13.01.1999 tarihi ve öncesindeki döneme ait tedavi evraklarının bulunamamış olması nedeni ile İzmir Askeri Hastahanesinin 03.11.1978 gün ve 6550 K sayılı askere elverişli olmadığı ile ilgili raporunun dayanağını teşkil eden tedavi evraklarının ve bu hastanenin 03.11.1978 tarihli davacı ile ilgili protokol kayıt ve eki olan tüm belgelerin İzmir Askeri Hastahanesinden temin edilerek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan davacının Bağ-Kur sigortalılığının başladığı 13.01.1999 tarihinde 2/3 oranında maluliyetinin bulunup bulunmadığını sormak, 2/3 maluliyet oranının başlangıç tarihini kesin olarak tesbit edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.