9. Ceza Dairesi 2021/5257 E. , 2023/5611 K. MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/320 E., 2015/89 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı…
**9. Ceza Dairesi 2021/5257 E. , 2023/5611 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/320 E., 2015/89 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun, nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mağdur hakkında Tokat Devlet Hastanesinden aldırılan, 25.03.2014 tarih ve 22935 sayılı raporda; "Testislerin skrotumda, sünnetsiz, üretral mea normal görümümde, anüs doğal, perianal fissür, ekimoz izlenmedi, anal sfinkter tonusu tuşe ile kontrol edildi, normaldi" şeklindeki genital muayenesinde patolojik bulguya rastlanmadığının belirtildiği, SSÇ hakkında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından aldırılan 22.04.2014 tarih ve 462 sayılı raporda, SSÇ'nin üzerine atılı cinsel saldırı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun (Farik ve mümeyyizi olduğu) belirtildiği, mağdur hakkında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından aldırılan 23.06.2014 tarih ve 705 sayılı raporda, mağdurun ruh sağlığının bozulduğunu belirtildiği, mağdur hakkında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından aldırılan 22.04.2014 tarih ve 461 sayılı raporda, katılan mağdurda anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, fissür, mukoza veya sfinkter yırtığı, sfinkter tonusunda yetmezlik gibi travmatik değişimlerden hiçbirinin tespit edilemediği ancak bu bulguların olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi, şahsın yaşı, fizik gelişimi, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit ya da rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda sfinkterin çok büyük travmatik değişim olmaksızın penisin girişine müsait olacak şekilde genişleme yeteneğinin bulunmasının da tıbben mümkün olduğu dikkate alındığında bir bulgu görülmemesinin doğal olduğu, fiili livatanın tıbbi deliline rastlanmamakla beraber fiili livata eyleminin gerçekleşmediği anlamına gelmeyeceğinin belirtildiği, mağdur hakkında Samsun 19 Mayıs Üniversitesinden aldırılan 20.01.2015 tarih ve 209 sayılı raporda, mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulduğu, beden veya ruh sağlığındaki bozulmanın bu olaydan kaynaklandığı, kendisine karşı gerçekleştirildiği iddia edilen eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmemiş olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. 2.Dosyada mevcut doktor raporları, mağdur beyanları, katılan anlatımları, tanık ifadeleri, nüfus aile kayıt tabloları ve dosyada yazılı diğer tüm belgeler birlikte bütün halinde değerlendirildiğinde; mağdur savcılıkta alınan 25.03.2014 tarihli ilk ifadesinde SSÇ'nin kendisini dövdüğünü, kendisine başka bir şey yapmadığını beyan etmiş; savcılıkça alınan 13.11.2014 tarihli ifadesinde ise parmağını arkasına sokmaya çalıştığını, cinsel organını çıkarıp ağzına verdiğini anlatmış ve mağdurun daha fazla mağdur olmaması için soruşturma aşamasındaki vekil huzurunda Cumhuriyet savcılığında alınan görüntülü beyanı Mahkemece izlenmiştir. Mağdur ilk ifadesinde SSÇ'nin kendisine cinsel içerikli birşey yapmadığını beyan etmiş bu beyandan sekiz aylık bir süre geçtikten sonra ifadesini değiştirip cinsel olaydan bahsetmiştir. Dolayısıyla mağdurun beyanları tutarlı olmayıp çelişki nedeniyle ifadelerine Mahkemece itibar edilmediği belirtilmiştir. 3.Soruşturma aşamasında alınan tanıklar olayı görmediklerini sadece SSÇ'nin mağduru tuvalete götürüp ellerini ve bacaklarını sıktıklarını beyan etmişler, kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında ise olayı görmediklerini anlatmışlardır. Ayrıca tanık A.Ü.'nün beyanında okulun giriş ve çıkışlarında tuvaletin önünden geçildiğini, tuvaletin hemen yakınında okul müdür yardımcısının odası olduğunu ve nöbetçi öğretmenin beklediği yer olduğunu beyan etmiş olup tanık beyanlarına itibar edilerek bir bütün halinde hükme esas alındığı belirtilmiştir. 4.Mağdurun öğrenim gördüğü okulda görevli öğretmenler ve okul müdürü tarafından tutulan tutanaklar ile SSÇ hakkında (...) Ortaokulu Müdürlüğü Öğrenci Davranışları Değerlendirme Kurulunca olaya ilişkin olarak alınan ifade örneklerinin incelenmesinde tanık beyanlarının soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları ile aynı olduğunun görüldüğü ve hükme esas alındığı belirtilmiştir. 5.Her ne kadar SSÇ hakkında katılan mağdura yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; mağdurun çelişkili beyanları, ilk ifadesinden sekiz aylık gibi bir süre geçmesinden sonra cinsel olaydan bahsetmiş olması, katılan ...'nin görgüye dayalı bilgisi olmaması, tanıkların olayı görmediklerini beyan etmeleri, tanık olarak beyanı alınan okul müdürü olan A.Ü.'nün beyanı, mağdurun öğrenim gördüğü okulda görevli öğretmenler ve okul müdürü tarafından tutulan tutanaklar, SSÇ hakkında (...) Ortaokulu Müdürlüğü Öğrenci Davranışları Değerlendirme Kurulunca olaya ilişkin olarak alınan ifade örnekleri, mağdurun aldırılan raporlarında cinsel istismar olayı bulgusuna rastlanmadığının belirtilmesi ve tüm diğer hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde SSÇ'nin üzerine atılı suçları işlediğine yönelik SSÇ'nin savunmalarının aksine yönelik herhangi bir delil bulunamadığından Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun E:2003/2-262 K:2003/277 T:18.11.2003 ilamında da "Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinin birisi de 'kuşkudan sanık yararlanır' ( in dubio pro reo ) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı gözönünde tutulması gereken herhangi bir meselede başgösteren kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması halinde sanık hakkında beraat kararı vermek gerekir. Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz (Anayasa'nın 38 inci maddesinin dördüncü fıkrası). Anayasanın 5170 sayılı yasa ile değişik 90 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca iç hukukumuzun parçası niteliğinde olan Birleşmiş Milletler Kişisel ve Siyasal Haklar Sözleşmesinin 14 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 'hakkında bir suç isnadı bulunan bir kimse, hukuka göre suçluluğu kanıtlanıncaya kadar masum sayılma hakkına sahiptir'. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince 'bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır." açıklamalarını içeren karar da nazara alındığında SSÇ'nin isnat edilen suçları işlediğini gösterir mahkumiyetine yeter kesin, net ve inandırıcı delil olmadığından beraatine karar vermek gerektiği belirtilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.