2. Hukuk Dairesi 2023/8955 E. , 2024/5109 K. "" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/910 E., 2023/1215 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/588 E., 2022/117 K. Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı e…
**2. Hukuk Dairesi 2023/8955 E. , 2024/5109 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/910 E., 2023/1215 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/588 E., 2022/117 K. Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının haftanın bir kaç günü evinde alkol alarak emekli maaşının büyük bir kısmını bu şekilde harcadığını, müvekkilinin evlilik birliğinin sorumluluklarını yerine getirmesine rağmen davalının olumsuz davranışlarına devam ettiğini, davalının son zamanlarda müvekkiline olan sevgi ve saygısını kaybederek müvekkiliyle hiç bir şekilde ilgilenmediğini, tarafların İstanbul'da ikamet ettiğini, davalının sık sık Ankara'ya annesinin yanına gelip gittiğini, en son Ankara'ya annesinin yanına geldiğini ve bir daha da dönmediğini, müvekkiline "çocukları al gel burada yaşayacağız" dediğini, evlilik birliği içinde edinilen ve Dikmen/Ankara adresinde bulunan evi satarak "Ankara'ya taşınalım, aksi halde ne yaparsanız yapın ben İstanbul'a dönmeyeceğim dediğini, satılan evin parasından müvekkiline de vermediğini, davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumluluklarını yerine getirmediğini, evinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilinin çocukları ile maddî anlamda tek başına kaldığını, müvekkili ve ortak çocuğuna karşı hakaret ve aşağılayıcı sözlerde bulunduğunu, maddî ve manevî anlamda yıpranarak çöküntüye uğradığını, davalının bu kusurlu tutum ve davranışları nedeniyle evlilik birliğini devam ettirmelerinin mümkün olmadığını belirterek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilerek çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir-iştirak nafakası, müvekkili için aylık 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası bağlanmasına, müvekkili lehine 200.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.