5. Ceza Dairesi 2021/9649 E. , 2023/348 K. İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2014/760 Esas, 2015/147 sayılı Kararının O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede: Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişi…
**5. Ceza Dairesi 2021/9649 E. , 2023/348 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2014/760 Esas, 2015/147 sayılı Kararının O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede: Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2014 tarihli ve 2014/17550 Esas, 2014/50762 Soruşturma, 2014/9662 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2014/760 Esas, 2015/147 sayılı Kararı ile sanık ...'un görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın olay tarihinde ne kadar işlem yaptığına dair dosyada herhangi bir tespitin bulunmadığına, davaya konu eylem nedeni ile sanığın kusurunun bulunmadığına, kişi mağduriyetinin ve suçun unsurlarının oluşmadığına, kabule göre de sanığın eyleminin ihmal sonucu meydana gelmiş olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesine ilişkindir. B. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri PTT Teknik İşler Müdürlüğü bünyesinde elektrik teknisyeni kadrosunda olmasına ve uzun yıllar teknisyen olarak çalışmasına rağmen kurumca uzmanlık alanı dışında olan ve işleyişini bilmediği gişe memuru olarak görevlendirildiğine, bu görevin uzmanlık gerektirdiğine kendisine yeterince eğitim ile hatanın yapıldığı offline havale işleminin hangi hallerde yapılacağına ilişkin kendisine bilgi ve eğitim verilmediğine, müştekinin makbuza bakıp yanlış yöntemle işlem yapıldığını söylemediğine, kastı olmamasına rağmen mahkemece gerekçe gösterilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verildiğine, duruşma sırasında hakkında düzenlenen soruşturma raporunun ikmalini talep etmesine rağmen talebin reddine karar verildiğine ve suç işleme kastı ile hareket etmediği için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, ... Merkez Şubesinde 17 no.lu gişede görev icra ettiği sırada şikayetçi tarafından temyiz harcı olarak Kayseri 2. İdare Mahkemesine gönderilmek üzere yatırılan parayı "OFFLİNE" tahsil etmesi gerekirken "ONLİNE" tahsil ederek paranın süresi içerisinde mahkemesine ulaşmamasına sebebiyet verdiği ve bu gecikme nedeniyle temyizi hedeflenen kararın "temyiz edilmemiş sayılmasına" karar verildiği, şikayetçinin bu kararı da temyiz etmek zorunda kalarak yeniden harç ödeyip zarara uğradığı, bu nedenle görevinin gereklerini yerine getirmeyerek şikayetçinin mağduriyetine neden olacak şekilde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile yüklenen suçtan cezalandırılması talep edilmiştir. Mahkemece; sanık ...'un suç tarihinde ... Merkez Şubesi'nde gişede görev yaptığı, katılan ...'ın Kayseri 2. İdare Mahkemesi kararının temyizi için Kayseri 2. İdare Mahkemesine gönderilmek üzere sanığın görev yaptığı gişede sanığa para verdiği, sanığın bu parayı görevi gereği OFFLİNE olarak göndermesi gerekirken ONLİNE olarak gönderdiği, bu sebeple katılan ...'ın Kayseri 2. İdare Mahkemesi kararını temyiz edemediği, sanığın katılanın zarar görmesine sebebiyet verdiği, savunmasında suç işleme kastıyla hareket etmediğini, tamamen mesleki yetersizliğinden ve bilgisizliğinden dolayı katılanın parasını offline yerine online olarak gönderdiğini belirtmesine rağmen, bu savunmasının kendisini sorumluluktan kurtarmaya yönelik geliştirdiği gerçek dışı savunma olduğu, sanığın görevi gereği ve aldığını söylediği oryantasyon eğitimi gereği, Kayseri 2. İdare Mahkemesine gönderilen paranın offline olarak gönderilmesi gerektiğini bilmesi gerektiği ve aksi yöndeki savunmalarının doğru olmadığı kabulüyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz “kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış” dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Yasa'nın 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, öte yandan suç tarihinde PTT gişe görevlisi olan sanığın 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ifa ettiği görevinden doğan suçlardan dolayı kamu görevlisi sayıldığı ancak aynı Kanun Hükmünde Kararname'nin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince soruşturulmasının izne tabi olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca “Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu kanaatine varılmıştır. V. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/760 Esas, 2015/147 sayılı Kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddeleri gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.