Ceza Genel Kurulu 2010/6-224 E. , 2011/5 K. "" Tebliğname : 2008/85852 Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi Sanık Ü.O..'ın yağma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a-c, 150/2 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 53. maddenin uygulanmasına ilişkin, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 28.03.2006 gün ve 4-42 sayı ile verilen hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen…
**Ceza Genel Kurulu 2010/6-224 E. , 2011/5 K.** **"İçtihat Metni"** Tebliğname : 2008/85852 Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi Sanık Ü.O..'ın yağma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a-c, 150/2 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 53. maddenin uygulanmasına ilişkin, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 28.03.2006 gün ve 4-42 sayı ile verilen hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 14.05.2007 gün ve 14130-5969 sayı ile; “5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki ‘malın değerinin azlığı’ kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki ‘hafif’ ve ‘pek hafif’ ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, ‘değerin azlığı’nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir-iki defter, kalem veya sigara, bira ve benzeri), değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yukarıda belirtilen ölçütler ışığında, katılan kurumdan yağmalanan 740 YTL paranın değeri az olmadığı halde, anılan Yasanın 150/2. maddesiyle değerin azlığı nedeniyle belli oranda indirim yapılması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 26.12.2007 gün ve 238–363 sayı ile; “28.03.2006 tarihli kararda 5237 sayılı Yasanın 150/2 maddesi uygulanırken, 765 sayılı Yasanın 522. maddesindeki ölçütler değerlendirilerek hüküm kurulmamıştır. 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesinde aynen ‘yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir’ denilmiştir. Yasa metninde yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı zikredilmiş olup, yasa metninde ve 5237 sayılı Yasanın 150. maddesinin yasama organında kabulü sırasındaki gerekçesinde ‘daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumu’ ölçütleri bulunmadığından ve madde metninde doğrudan suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığına atıf yapılması nedeniyle, TCY'nın 150/2. maddesinin olayda uygulama olanağının bulunduğu” gerekçesi ile ilk hükümde direnmiştir. Hükmün katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının “bozma” istekli 22.09.2010 gün ve 85852 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI