4. Hukuk Dairesi 2009/10099 E. , 2010/5751 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/05/2008-21/05/2008 gününde verilen dilekçeler ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi taraf…
**4. Hukuk Dairesi 2009/10099 E. , 2010/5751 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/05/2008-21/05/2008 gününde verilen dilekçeler ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava; tehdit nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur. Davacılar, davalılardan ... ve ...'ın, davacılardan ...'u, davalıların tümünün de diğer davacı ...'i ölümle tehdit ettiğini belirterek, uğradıkları manevi zararın davalılardan ayrı ayrı alınmasını istemişlerdir. Davalılar ise davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, davalılardan ... ve ...'ın, davacılardan Leyla Özkurt'u; ..., ... ve ...'ın da diğer davacı ...'i ölümle tehdit suçundan ceza mahkemesince yargılanıp cezalandırılmalarına ilişkin kararın kesinleştiği gerekçesiyle, istemlerinin bir bölümü kabul edilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zarann karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişim biçimi, olay günü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına davalılar ... ile ...'dan alınmak üzere takdir edilen 3.000,00'er TL, Tutku Senem Atalay'dan alınmak üzere takdir edilen 1.500,00 TL, diğer davacı ... yararına davalılar ... ile ... 'dan alınmak üzere takdir edilen 3.000,00'er TL manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince; davacılardan ... yararına davalılar ... ile ...'dan alınmak üzere 1.000,00'er TL, ...'dan alınmak üzere 500,00 TL, diğer davacı ... yararına davalılar ... ile ...'dan alınmak üzere 1.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukanda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "... 3.000,00...", "....3.000,00.... ", "....1.500,00 ...." ve "....7.500 ,00...." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...1.000,00. ..", ".... 1.000,00....", "...500,00...", ve "...500,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; 2 nolu bendinin ikinci paragrafında yer alan "...3.000,00 ...", "... 3.000,00..." ve "... 6.000,00..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...1.000 ,00...", "... 1.000,00..." ve ". .. 2000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3/a ve b nolu bentlerinin tümden silinerek yerine 3/a nolu bent olarak "3-a)Asıl dava yönünden kabul edilen bölüm için Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken 135,00 TL harç, peşin alınan harç ile karşılandığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacı ...'den alınmış olan peşin harcın davalılardan alınarak davacıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; 3/b nolu bent olarak "3-b)Birleşen dava yönünden kabul edilen bölüm üzerinden Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken 108,00 TL karar harcının peşin alınan 135,00 TL harçtan indirilerek artık 27,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda yatıran tarafa geri verilmesine, 108,00 TL karar harcının davalılar ... ile ...'dan alınarak davacılardan ...'a ödenmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5/a ve b nolu bendinde yer alan " ... 20,60..." ve "... 20,60.. ." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...7,00... " ve "...7,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.