1. Ceza Dairesi 2022/14857 E. , 2023/760 K. MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi K…
**1. Ceza Dairesi 2022/14857 E. , 2023/760 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli 2014/148 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2014/148 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararının Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.12.2014 tarihli ve 2020/1098 Esas, 2021/10737 Karar sayılı kararı ile dinlenmeyen tanıklar ve sanığın cezai ehliyeti yönünden rapor eksikliği sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli 2021/266 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebebi, sanığın suçunun sübuta erdiği ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın Muğla ili Milas ilçesinde yüksek okul öğrencisi olduğu, sanığın daha önceden ... ilinde erkek arkadaşıyla cinsel ilişkiye girmesi neticesinde hamile kaldığı, sanığın 2013 yılı Ocak ayı içerisinde hamile olduğunu öğrendiği, sanığın kürtaj için yasal süreyi geçirmesi sebebiyle hamileliğini sonlandıramadığı, hamileliği süresince Milas'a gelerek eğitimine devam ettiği ve hamileliğini ailesinden ve arkadaşlarından gizlediği, sanığın 21.03.2013 tarihinde gece saat 03:30 sıralarında sancılarının olduğu, ertesi gün hastaneye gittiği, doktorun kendisine hamile olduğunu söylediği, sanığın yeniden ikametine geldiği, sancılarının sıklaşması üzerine saat 18:30 sıralarında ev arkadaşlarının evde olduğu sırada banyoya girdiği, burada tek başına doğum yapmaya başladığı, ev arkadaşı tanık Azize' nin banyoda bulunan tuvaleti kullanmak istemesi üzerine sanığın ev arkadaşını uzun bir süre oyalayarak doğumu gerçekleştirdiği, akabinde sanığın ev arkadaşlarından havlu istediği, ev arkadaşı tanık Azize' nin kendisine havluyu kapıdan vermesi üzerine, sanığın ev arkadaşlarına siz mutfağa gidin ben havlu ile odama geçeceğim dediği, sanığın doğurmuş olduğu bebeği alarak odasına geçip burada ikamet ettikleri apartmanın 5. katından yaklaşık 20-25 metre kadar yükseklikte bulunan pencereden bebeği aşağıya doğru attığı anlaşılmıştır. Bebeğin canlı doğup doğmadığı hususunda Adlî Tıp Genel Kurulu tarafından hazırlanan rapor oy çokluğu ile verilmiş olup, muhalefet şerhi uyarınca bebeğin canlı doğup doğmadığı Mahkemece şüpheli olması sebebiyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek sanığın beraatine hükmedilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçu tevilli ikrar etmiştir. 3. Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurumunun 20.11.2013 tarihli raporunda "miadında rahim içi gelişim gösteren bebeğin canlı doğmuş olduğu, ölümün genel beden travmasına bağlı femur ve kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun" tespit edildiği anlaşılmıştır. 4. Adlî Tıp Genel Kurulu 26.03.2015 tarihli raporunda oyçokluğu ile bebeğin canlı doğmuş olduğu, ölümün genel beden travmasına bağlı femur ve kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği, ancak muhalefet şerhinde “bebeğin yüksekten atılma öncesinde; doğumu takiben ağız- burun kapama, poşet geçirme gibi; doğduğunda perinatal pnomöni ve amniyon sıvısı aspirasyonu bulguları bulunan bebeğin, bu nedenle vital(canlılık) bulgularının yetersiz olması, gereken tıbbi desteğin verilmemiş olması ve bunlara eklenen kordon kopmasına (bağlanmamış) bağlı kanamanın bebeğin ölümünde etkili olma" olasılığının da reddedilemeyeceğinin bildirildiği anlaşılmıştır. 5. Sanığın akıl hastalığı yönünden Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen 30.04.2013 tarihli rapora göre suç tarihi itibarı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında öngörülen akıl hastalığının olmadığının anlaşıldığı bildirilmiştir. 6. Mahkemece, 19.10.2021 tarihli duruşmada, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir. 7. Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurumunun 23.02.2022 tarihli raporuna göre sanığın 22.03.2013 tarihinde işlemiş olduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu oy birliği ile mütalaa edilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın erkek arkadaşıyla cinsel ilişkiye girmesi sonucunda hamile kaldığı, hamileliğini arkadaşlarından ve ailesinden gizlediği, olay tarihinde ev arkadaşlarıyla kaldığı öğrenci evinde banyoda doğum yaptığı, bu sırada bebekten herhangi bir ses geldiğini duymadığı, doğum bittikten sonra bebeği alıp odasına geçtiği ve bebeği 5. kat penceresinden yola attığı, maktul bebeğe yapılan otopsi neticesinde tanzim edilen 17.09.2013 tarihli otopsi raporuna göre erkek fetusun ölüm nedeni, canlı doğup doğmadığı ve ölüm zamanının tespiti için İstanbul Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilmesi gerektiğinin rapor edildiği, İstanbul 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 20.11.2013 tarihli raporuna göre ise, "miadında rahim içi gelişim gösteren bebeğin canlı doğmuş olduğu, ölümün genel beden travmasına bağlı femur ve kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun" tespit edildiği, 04.07.2014 tarihli uzman görüş evrakında bebeğin atılmadan önce ölmüş olabileceğine ilişkin hususların belirtildiği, bu kapsamda Adlî Tıp Genel Kurulundan da rapor alındığı, Adlî Tıp Genel Kurulunun 26.03.2015 tarihli raporunda, " otopsi fotoğraflarının kurulumuzda yapılan tetkikinde akciğerlerin pembe renkte olduğu, kenarlarının küntleştiği ve su yüzeyinde kaldığının görüldüğü de dikkate alındığında bebeğin yapılan otopsisinde tarif edilen vücut ölçüleri ile makroskopik, mikroskopik bulgular ile otopsi görüntülerinin kurumumuzda tetkikinde tespit edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde miadında rahim içi gelişim gösteren bebeğin canlı doğmuş olduğu, ölümünün genel beden travmasına bağlı femur ve kafatası kemik kırıklarıyla birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu, ölüm olayında başkaca bir ortak neden bulunmadığı" oy çokluğuyla mütalaa edildiğinden bebeğin canlı doğmuş olduğu, ölümün genel beden travmasına bağlı femur ve kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın alt soydan ve kendisini savunamayacak durumdaki kişiye karşı nitelikli kasten öldürme suçunu işlediğinin kabulüyle, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Savcısı ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemleri "sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği" yönünden yerinde görüldüğünden, Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ve 2021/266 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.