4. Hukuk Dairesi 2014/1805 E. , 2014/16590 K. MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 31/10/2013 NUMARASI : 2011/476-2013/362 Davacı M.. Z.. vekili Avukat S. B. tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 29/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesini…
**4. Hukuk Dairesi 2014/1805 E. , 2014/16590 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 31/10/2013 NUMARASI : 2011/476-2013/362 Davacı M.. Z.. vekili Avukat S. B. tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 29/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dava konusu haberin, 25/10/2010 tarihli "İlk Haber" gazetesinin birinci ve beşinci sayfalarında "Yüzde yüz rant" başlığı ile yayımlandığı görülmüştür. Dava konusu yazıda; CHP'li Maltepe Belediye Başkanı Prof. Dr. M.. Z.. ve ekibinin partisini ve yönetimini sıkıntıya sokacak bir uygulamaya imza attığı, AKP döneminde bir şirketin arsasına İmar Kanunun 18. maddesi uygulanmadan inşaat alanı verildiği, CHP'li belediyenin sözkonusu yanlışı devam ettirdiği, belediyenin normal koşullarda 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi gereği, sözkonusu parselin yüzde 40 oranındaki miktarını düzenleme ortaklık payı olarak re'sen alma hakkına sahipken, yasal görevini yerine getirmeden inşaat alanını belirlediği şeklinde yorumlar yapılmıştır. Dosya kapsamından, davalının belediye başkanlığından önce imar planı kabul edilen bölgede, imar planında ticaret alanı, kısmen de spor alanı ve çocuk bahçesi olarak planlanan ve dava dışı "Yapı Konut İnşaat Sanayi A.Ş. adına kayıtlı parselin bir kısmının maliki tarafından spor sahası olarak kullanılmak üzere şartlı olarak Belediyeye bağışlanmak istediği, Belediye Meclisinin bağışı kabul ettiği, ancak avan projesinin Büyükşehir Belediyesi tarafından kabul edilmememesi nedeniyle şartlı bağışın yerine getirilemediği anlaşılmaktadır. 07/09/2010 tarihli Belediye Meclis kararına bir kısım meclis üyelerinin "sözleşmenin 3/b maddesinde "ileride yapılacak imar düzenlemeleri ile terk, tahsis ve sair talepler doğarsa bu talepler Maltepe Belediyesi'ne bağışlanan spor tesisleri alanından karşılanacak, arsa sahibinin imarlı planından karşılanmayacaktır" şeklindeki maddelerin bağıştan çok arsa sahibinin haklarını koruduğu şeklinde muhalefet şerhi koydukları, ayrıca bir kısım Belediye Meclisi üyelerinin "2513 ada 2 parselin şartlı taşınmaz bağışlama vaadi sözleşmesi ve ayni şartlarda tapu sicil müdürlüğüne gayrimenkul bağışının kabulüne ilişkin 07/09/2010 tarihli işleminin" iptali hakkında iptal davası açtıkları, dava dilekçesinde; "Sözkonusu işlem bir bağış görünümünde, ancak inşaat şirketinin amaçlarını gizlemek için yapılmıştır. Esas olarak imar planının uygulanması için böyle bir anlaşma yapılmasına gerek yoktur, zaten parsel üzerinde inşaat yapılması zorunlu olarak kamuya terki gereken spor tesisi alanının ifraz edilerek kamuya terki halinde mümkündür. Sözkonusu anlaşma ile malike olağanüstü avantajlar getirilmektedir." şeklinde iddialarda bulunulduğu, İstanbul 6. İdare Mahkemesi'nin 2011/141 Esas, 2011/1999 sayılı kararı ile taşınmaz şartının gerçekleşmemesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı belediye başkanı ve siyasetçi olarak eleştiri ağır olsa bile, eleştirilere olağandan daha fazla katlanabilmelidirler. Yazının içeriğinden yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, dosya kapsamına göre eleştiride aşma olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.