Başvurucu, 9/11/2006 tarihinde Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tazminat davasının makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talep etmiştir.
Başvurucu, 9/11/2006 tarihinde Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tazminat davasının makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talep etmiştir. Başvuru, 30/7/2013 tarihinde Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca, 15/11/2013 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesi Bölüm tarafından yapılmak üzere, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm tarafından 4/12/2013 tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği, görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 26/12/2013 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve ekleri ile başvuruya konu yargılama dosyası içeriğinden tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, 9/11/2006 tarihinde R.K, A.Ö., K. ve G.K. aleyhine Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı davada, 7/10/2005 tarihinde göğüs hastalığı nedeniyle gittiği Menemen Devlet Hastanesinde doktor tarafından yapılan muayene üzerine vurulan iğne sonucunda sol ayağının felç olduğunu ileri sürerek, 000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, 10/5/2007 tarih ve E.2006/644, K.2007/319 sayılı kararla; kamu görevlilerinin kusurları nedeniyle açılacak tazminat davasının kendilerine rücu edilmek kaydıyla idare aleyhine açılabileceği gerekçesiyle husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay Hukuk Dairesinin 25/10/2007 tarih ve E.2007/11946, K.2007/12911 sayılı ilamıyla; davacının açıkça kişisel kusura dayandığı, o nedenle Anayasa'nın maddesinin beşinci fıkrasının göz önünde tutulamayacağı, Mahkemece işin esasına girilip davalıların kişisel kusurlarının bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yargılamaya devam edilmiştir. Başvurucu davayı ıslah ederek, 000,00 TL manevi tazminat ile 000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, 8/5/2008 tarih ve E.2008/44, K.2008/281 sayılı kararla, dava değerinin 000,00 TL olup Mahkemenin görevine girmediği, ıslah talebi yönünden de bir karar verilmediği, davanın açıldığı tarih itibarıyla Mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle Mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Menemen Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Temyiz üzerine, Yargıtay Hukuk Dairesinin 27/10/2009 tarih ve E.2009/7485, K.2009/12029 sayılı ilamıyla; başvurucunun ıslah dilekçesi ile manevi tazminat talep ettiği, talep edilen manevi tazminatın miktar olarak Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi kapsamında kaldığı, dolayısıyla görevli Mahkeme olduğu, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur. Menemen Asliye Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; 11/6/2013 tarih ve E.2010/322, K.2013/526 sayılı kararla; kamu görevlilerinin kusurları nedeniyle açılan davaların kendilerine rücu edilmek kaydıyla idare aleyhine açılacağı, Yargıtay Hukuk Dairesinin sonraki içtihatlarının da bu doğrultuda olduğu, davanın adli yargı yerinde açılamayacağı gerekçesiyle husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz üzerine, Yargıtay Hukuk Dairesinin 3/12/2013 tarih ve E.2013/15892, K.2013/19017 sayılı ilamıyla hüküm onanmıştır. Karar düzeltme istemi, aynı Dairenin 21/5/2014 tarih ve E.2014/6628, K.2014/8244 sayılı ilamıyla reddedilmiştir. Başvurucu, 30/7/2013 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun maddesi, 22/4/1926 tarih ve 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu’nun 41 ve devamı maddeleri.