Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2024/1307 E. , 2024/2676 K. T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/1307 Karar No : 2024/2676 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Reklam Prodüksiyon Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... V…
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2024/1307 E. , 2024/2676 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/1307 Karar No : 2024/2676 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Reklam Prodüksiyon Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2019 yılının Mart ila Temmuz, Ekim ila Aralık ve 2020 yılının Nisan ila Haziran, Ağustos, Kasım ila Aralık dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak yüzde elli oranında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve yüzde elli oranında kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 2019 yılının Mart ila Temmuz, Ekim ila Aralık ve 2020 yılının Nisan ila Haziran, Ağustos ve Kasım dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarının, tekerrür nedeniyle artırılan kısmına dayanak alınan ihbarnamenin, 2017 yılının Haziran dönemine ait olup 14/12/2018 tarihinde tebliğ edilerek 2019 yılında, 2020 yılının Aralık dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür nedeniyle artırılan kısmına dayanak alınan ihbarnamenin ise 2018 yılının Temmuz dönemine ait olup 10/12/2020 tarihinde tebliğ edilerek 2021 yılında kesinleştiği anlaşıldığından 2019 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının ancak 2020 yılından, 2021 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının ise ancak 2022 yılından itibaren tekerrüre esas alınabileceği göz önünde bulundurulduğunda 2019 yılının muhtelif dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezası ile 2020 yılının Aralık dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı, diğer vergi ziyaı cezalarının ise tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve gecikme faizi ile yüzde elli oranında kesilen vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.