21. Hukuk Dairesi 2014/5044 E. , 2014/13507 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Çerkezköy İş Mahkemesi TARİHİ : 12/11/2013 NUMARASI : 2012/435-2013/242 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hü
**21. Hukuk Dairesi 2014/5044 E. , 2014/13507 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Çerkezköy İş Mahkemesi TARİHİ : 12/11/2013 NUMARASI : 2012/435-2013/242 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir). Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur. Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur. Öte yandan davalı şirket vekili olarak 12/11/2013 tarihli hükmü temyiz eden Av.T. A.’ın vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; 1-Öncelikle davalı şirkete ait geçerli bir vekalet sunabilmesi için temyiz dilkeçesinde adı geçen Av.T. A. süre verilmesi, Şayet geçerli bir vekaletname sunulmaz ise gerekçeli kararın davalı asile yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek, 2- Av.T. A. tarafından geçerli bir vekaletname sunulduğu takdirde, , temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalı vekiline, temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin ise davacı vekiline, HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemine göre tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere, Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.