2. Hukuk Dairesi 2015/23492 E. , 2015/23435 K. MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesi TARİHİ : 30/09/2015 NUMARASI : 2015/207-2015/566 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri K…
**2. Hukuk Dairesi 2015/23492 E. , 2015/23435 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesi TARİHİ : 30/09/2015 NUMARASI : 2015/207-2015/566 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir. 2-Temyize hasren yapılan incelemede; Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK m. 168). Tercih hakkı davayı açana aittir. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. (TMK m. 19/1). Dava 20.03.2015 tarihinde açılmış olup, dosyaya alınan nüfus kaydında davacının yerleşim yerinin dava açılmadan önce “Atatürk mahallesi bağış apartmanı/blok 12/4 Haliliye/ŞANLIURFA” olduğu anlaşılmaktadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 50/2 ve bu Kanuna dayanılarak çıkartılan 15.08.2007 tarihinde yürürlüğe konulmuş bulunan Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğinin 13/1. maddesi gereğince yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Davalı da bunun aksini ispatlayamamıştır. O halde yetkisizlik itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2015 (Pzt.)