5. Hukuk Dairesi 2020/7816 E. , 2020/10384 K. MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Dava dilekçesinde, kiracının tahliyesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19/03/2019 gün ve 2018/1291 E.- 2019/1918 K. sayılı ilamı …
**5. Hukuk Dairesi 2020/7816 E. , 2020/10384 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Dava dilekçesinde, kiracının tahliyesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19/03/2019 gün ve 2018/1291 E.- 2019/1918 K. sayılı ilamı ile “dava konusu bağımsız bölüm malikinin davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın kabulü ile davalının tahliyesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki gerekçeli karar ile UYAP sistemine kayıtlı gerekçeli karar arasında farklılıklar bulunduğu, ayrıca bağımsız bölüm malikinin dosya içerisindeki karar başlığında dahili davalı, UYAP sitemindeki karar başlığından ise dahili davacı olarak gösterildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararda çelişki oluşturulmak suretiyle 6100 sayılı HMK nın 297. maddesine aykırı karar verilmesi, 2-Dava dilekçesinde, davalı kiracının bağımsız bölümde Sibirya kurdu cinsi hayvan beslediği, ortak alanlara ve asansöre hayvanın kasıtlı olarak tuvaletinin yaptırıldığı, hayvanın beslendiği et ve kemiklerin ortak alanlara atılmak suretiyle kirletildiği, başkaca sokak hayvanlarınında ortak alanda beslendiği ve kirletildiği, bütün uyarılara rağmen bu davranışlarına son verilmediği beyan edilerek kiracının tahliyesinin istenildiği, yargılama aşamalarında dinletilen davacı tanıklarının ise, davalı kiracının evinde köpek beslediğini, sokaktan geçen köpekleride beslediği beyanlarında bulunduğu, dosya kapsamında anayapı ve asansör içerisinde hayvan beslendiğine ve buraların kirletildiğine veya kat maliklerine açık zarar verildiğine ilişkin kiracının tahliyesini gerektirir hüküm kurmaya yeterli delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anataşınmazın yönetim planının 9/e maddesinde, kat maliklerinin kat malikleri kurulunca izin verilmedikçe hayvan, kedi, köpek besleyemeyeceklerinin düzenlendiği, dava dilekçesinde hayvan beslenmesinden kaynaklanan kiracının tahliyesi isteminin aynı zamanda bağımsız bölümde beslenen hayvanında tahliyesi-bağımsız bölümden uzaklaştırılması istemini de içerdiği dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK nın 26. maddesine göre hâkimin, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebileceği düzenlemesi gereğince, bağımsız bölümde beslenen hayvanın bağımsız bölümden uzaklaştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, davalı kiracının tahliyesine karar verilmesi, Doğru görülmemiştir. Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.