(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/3297 E. , 2012/8192 K. Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı ırza geçme eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu ve zorla kaçırıp alıkoyma suçundan, diğer sanıkların ise atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.11.2006 gün ve 2006/2 Esas,…
**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/3297 E. , 2012/8192 K.** **"İçtihat Metni"** Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı ırza geçme eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu ve zorla kaçırıp alıkoyma suçundan, diğer sanıkların ise atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.11.2006 gün ve 2006/2 Esas, 2006/405 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 11.06.2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.