4. Hukuk Dairesi 2009/5961 E. , 2010/2159 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlan…
**4. Hukuk Dairesi 2009/5961 E. , 2010/2159 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişimi, davalının olayın gerçekleşmesinde 1/8 kusuru olduğunun anlaşılması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı eş yararına takdir edilen 5.000,00 YTL, davacı çocuklardan her biri yararına takdir edilen 4.000,00'er YTL manevi tazminat tutarları fazladır. Her bir davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eş ... yararına 2.500,00 YTL, her bir çocuk yararına 2.000,00'er YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinin b fıkrasında yer alan “…5000,00…” b, c ve d bentlerinde yer alan “...4000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.500,00…” ve “...2.000,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…25.536,04...”, “…1378,94…” ve “…1,94 YTL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,” biçimindeki sayı ve sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…17.036,04…”, “…919,94…” ve “…457,06 YTL fazla harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” sayı ve sözcük dizilerinin yazılmasına; kabul edilen manevi tazminatlar nedeniyle davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...17000...” ve “...2000…” sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...8.500,00...” ve “...1.020,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; reddedilen manevi tazminatlar nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 7 nolu bendinin tümden silinerek yerine 7 nolu bent olarak “7-Reddedilen manevi tazminat tutarları yönünden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi gereğince hesap ve takdir olunan 1.020,00 YTL vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 8 ve 9 nolu bentlerinde yer alan “…25650,16/109415,1…”, “…368,34...”, “…83764,94/109415,1…” ve “…18,98...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...244,60...” ve “...21,08...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.