14. Hukuk Dairesi 2012/13649 E. , 2013/392 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.06.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; kesin hüküm nedeniyle davanın reddine dair verilen 06.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün ka…
**14. Hukuk Dairesi 2012/13649 E. , 2013/392 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.06.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; kesin hüküm nedeniyle davanın reddine dair verilen 06.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_ Dava, müdahalenin men’i ve ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece; kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir. Somut olayda; davacı yüklenicinin, dava dışı arsa sahipleri ile aralarında düzenledikleri 06.11.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmaz üzerine inşaat yapmaya başladığı, taşınmaz üzerinde kat irtifakı da kurulduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki davaya konu bağımsız bölümün binanın birinci bodrum katındaki ortak alan niteliğindeki yerde kaldığı ve davacı yüklenicinin bu bölümü davalıya adi yazılı satış sözleşmesi ile temlik ettiği görülmektedir. Her ne kadar davaya konu yer kat irtifakı kurulu taşınmazda bağımsız bölüm olarak ayrılmamış ise de arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin halen ayakta olduğu ve inşaatın yapımının sürdüğü, davacının da bu sözleşmeye dayanarak bir kısım bağımsız bölümlere ilişkin sözleşmeye dayalı hakkı bulunduğu saptanmıştır. Davacının sözleşmeden kaynaklanan bu hakkına dayanarak dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan daha önce taraflar arasında görülen Gaziantep 1. Asiye Hukuk Mahkemesinin 25.01.2010 tarihli ve 2008/382-E, 2010/19 K. sayılı kararının kesin hüküm olarak kabulü ile davanın reddi doğru değildir. Mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 15.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.