11. Ceza Dairesi 2011/11900 E. , 2012/10362 K. * AÇIĞA ATILAN İMZANIN KÖTÜYE KULLANILMASI * YAZILI DELILLE İSPAT * BERTAKRIP (HUKUKA AYKIRI) ELE GEÇIRME * TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 509 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 209 ÖZET: YAZILI DELİLLE İSPAT KURALI AÇIĞA İMZAYI ATAN TARAFINDAN ÖNCEDEN VE RIZAYA DAYALI OLARAK FAİLE TESLİM EDİLMİŞ OLAN BELGENİN FAİL TARAFINDAN VERİLME NEDENİNE AYKIRI OLARAK DOLDURULMASINI DÜZENLEYEN 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDESİNİN 1. …
**11. Ceza Dairesi 2011/11900 E. , 2012/10362 K.** * AÇIĞA ATILAN İMZANIN KÖTÜYE KULLANILMASI * YAZILI DELILLE İSPAT * BERTAKRIP (HUKUKA AYKIRI) ELE GEÇIRME * TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 509 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 209 **"İçtihat Metni"** ÖZET: YAZILI DELİLLE İSPAT KURALI AÇIĞA İMZAYI ATAN TARAFINDAN ÖNCEDEN VE RIZAYA DAYALI OLARAK FAİLE TESLİM EDİLMİŞ OLAN BELGENİN FAİL TARAFINDAN VERİLME NEDENİNE AYKIRI OLARAK DOLDURULMASINI DÜZENLEYEN 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDESİNİN 1. FIKRASINDAKİ (5237 SAYILI TCK’NIN 209/1) ŞİKAYETE TABİ SUÇ YÖNÜNDENDİR. İMZA SAHİBİNİN TEVDİ ETTİĞİ KİŞİNİN KAĞIDIN ZİLYETLİĞİNDEN VAZGEÇEREK BUNU YAZDIRMASI HALİNDE KAĞIDIN YENİ ZİLYEDİ AÇISINDAN “ESASEN KENDİSİNE TEVDİ VE TESLİM OLUNMAYAN KAĞIDI BERTAKRİP (HUKUKA AYKIRI) ELE GEÇİRME” KEYFİYETİ GERÇEKLEŞMİŞ OLACAĞINDAN EYLEM 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDESİNİN 2. FIKRASINDAKİ SUÇ, BU DURUMDA AÇIĞA İMZA ATANDAN ALDIĞI KAĞIDI FAİLE VERENİN EYLEMİ DE “BERTAKRİP ELE GEÇİREN FAİLİN” FİİLİNE İŞTİRAK OLACAKTIR. BU HALDEYSE 765 SAYILI TCK’NIN 509. MADDESİNİN 1. FIKRASI İÇİN ARANAN “YAZILI DELİLLE İSPAT” KURALININ AKSİNE “HUKUKA AYKIRI ELE GEÇİRME” OLGUSUNUN İSPATI TANIK DAHİL HER TÜRLÜ DELİLLE MÜMKÜNDÜR. 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nın ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki “yazılı delille ispat” kuralı kararda da belirtildiği üzere açığa imzayı atan tarafından önceden ve rızaya dayalı olarak faile teslim edilmiş olan belgenin fail tarafından verilme nedenine aykırı olarak doldurulmasını düzenleyen 765 sayılı TCK’nın 509. maddenin 1. fıkrasındaki (5237 sayılı TCK’nın 209/1) şikayete tabi suç yönündendir. Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından eylem 765 sayılı TCK’nın 509. maddesinin 2. fıkrasındaki suç, bu durumda açığa imza atandan aldığı kağıdı faile verenin eylemi de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştiraki söz konusu olacaktır. Dolayısıyla İçtihadı Birleştirme Kararında 765 sayılı TCK’nın 509. maddesinin 1. fıkrası için aranan “yazılı delille ispat” kuralının aksine “hukuka aykırı ele geçirme” olgusunun ispatı tanık dahil her türlü delille mümkündür. Somut olayda ise katılan her aşamada icra takibine konu 30.04.2004 vadeli 110.000 Dolar bedelli senedin imzalı boş olarak sanıklardan Mustafa’ya verdiğini, sanık Ö.Faruk ile herhangi bir borç ilişkisi bulunmadığını, sanık Ö.Faruk’un sanık Mustafa’dan senedi alarak doldurup icraya verdiğini beyan etmesi, sanık Mustafa’nın da davaya konu senetle bir ilgisi olmadığını, kendisi tarafından sanık Ö.Faruk’a böyle bir senet verilmediğini savunması, sanık Ö.Faruk’un ise senedi katılana elden verdiği borç karşılığı olarak ondan aldığını beyan etmesine karşılık tanık Yaşar senedin boş olarak sanık Mustafa’ya verildiğini ve bu sanığın katılana “senden 110.000 doları alacağım” dediğini, tanık M.Feyzullah’ın da “sanık Mustafa’nın katılandan 100.000 dolar alacağı olduğunu söylediğini” ve tanıkların hazırlık ifadelerinde de sanık Ö.Faruk’u tanımadıklarını, katılan ile arasında bir ticari ilişki olsaydı bunu bileceklerini beyan etmeleri karşısında; ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği ortaya çıkarmak olduğu gözetilerek, sanık Mustafa’nın kayınbiraderi olduğu da anlaşılan sanık Ö.Faruk’un borç para verildiği belirtilen 1999 yılında hazırlıktaki kendisinin müteahhitlik yaptığına ilişkin beyanı doğrultusunda ve 110.000 dolar gibi elden nakit olarak verilen yüksek meblağlı bir senedin borç verilme tarihinden yaklaşık 5 yıl sonra ödenmek üzere vadeli düzenlendiği ve herhangi bir ihtar olmaksızın vadeden itibaren 3 yıla yakın bir süre geçtikten sonra 19.04.2007 tarihinde icraya konduğu hususları da dikkate alınıp paranın verilme tarihinde savunmalarında geçtiği şekilde ticari işletmesi, faaliyeti ve kazancı bulunup bulunmadığı ilgili vergi dairelerinden sorulup varsa bilanço, defter ve belgeleri ile bulunması halinde banka kayıtları getirtilip gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun yukarıda anılan kararı, tanık beyanları ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu iddianın yazılı delille ispat edilemediğinden bahisle beraatlarına karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.