Ceza Genel Kurulu 2013/325 E. , 2014/73 K. "" Mahkemesi : ANKARA 4. Ağır Ceza Günü : 25.02.2009 Sayısı : 143-70 Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesince 21.03.2008 gün ve 358-201 sayı ile, eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesince 25.02.2009 gün ve 143-70 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TC…
**Ceza Genel Kurulu 2013/325 E. , 2014/73 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : ANKARA 4. Ağır Ceza Günü : 25.02.2009 Sayısı : 143-70 Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesince 21.03.2008 gün ve 358-201 sayı ile, eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesince 25.02.2009 gün ve 143-70 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCK’nun 81, 35, 29, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.10.2012 gün ve 6647-7129 sayı ile; “1-Sanık müdafıinin süresinde olmakla beraber, sanık hakkında verilen ceza süresi itibari ile yetkisi bulunmadığından, duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine, 2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ve mağdurun yakın arkadaş oldukları, olay tarihinde mağdura ait araç ile alkol almak için tenha bir yere gidip sohbet ettikleri, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, dönüş yolunda aracın içerisinde, mağdurun ekonomik açıdan zor durumda olduğunu söylediği, sanığın da mağdura sorumluluk sahibi olması konusunda nasihatte bulunduğu, buna sinirlenen mağdurun sanığa sinkaflı şekilde küfretmesi üzerine sanığın aldığı alkolün etkisi ile üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp, mağdura batın ve uyluk bölgesinden vurması sonucunda, mağdurda yaşamsal tehlikeye yol açacak şekilde dalak laserasyonu ve omentum yaralanması geliştiği, sanığın mağduru olayın gerçekleştiği saat itibari ile tenha olan yerde aracın içerisinde yaralı vaziyette bırakarak kaçtığı, mağdurun kendi imkanları ile sağlık kurumuna müracaat ederek, yapılan tıbbi müdahale sonucu hayatta kaldığı olayda; Sanığın kastının öldürmeye yöneldiği anlaşıldığından; nitelikli kasten yaralama suçunu işlediğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ümit'in mağdur Oğuz'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, TCK'nun 27. maddesinin şartlarının oluştuğuna, teşebbüs nedeniyle aşağı hadden hüküm kurulması gerektiğine, ağır tahrikin varlığına ve sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;