11. Ceza Dairesi 2018/6109 E. , 2019/2142 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında; Mahkumiyet b) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında; Beraat c) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Diresinin 30.05.2018 tarihli Ek Kararın temyiz isteminin reddine, Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması s…
**11. Ceza Dairesi 2018/6109 E. , 2019/2142 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında; Mahkumiyet b) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında; Beraat c) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Diresinin 30.05.2018 tarihli Ek Kararın temyiz isteminin reddine, Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda; İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2017 tarihli, 2014/395 esas ve 2017/193 karar sayılı ilamı ile sehven 2009 takvim yılı demek suretiyle tek takvim yılından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, verilen hükme yönelik katılan vekili tarafından aleyhe, sanık tarafından lehe istinaf isteminde bulunulduğu, duruşma açarak yeniden yargılama yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince 18.04.2018 tarihli, 2017/1952 esas ve 2018/471 karar sayılı ilam ile sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine kesin olarak, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan temyiz yolu açık olmak üzere beraatine karar verildiği, mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 30.05.2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve katılan vekili tarafından da 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz edilmesi nedeniyle dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMK’nin 286/1. maddesinde “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” şeklindeki genel düzenlemeden sonra hangi kararların temyiz edilemez olduğu aynı maddenin 2. fıkrasında sayılmış ve 286/2-b maddesinde “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının” temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir. Somut olayda sanık hakkında ilk derece mahkemesince dava açılmayan 2009 takvim yılından tek bir mahkumiyet hükmü kurulmasından sonra Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 2 takvim yılından hüküm kurulmasının, sonuç olarak ilk derece mahkemesince verilen cezayı artıran bir karar olduğu, bu nedenle 2010 takvim yılından kurulan hükmün de temyize tabi olduğu belirlenerek ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin 30.05.2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;