Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/1781 E. , 2024/3239 K. T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2022/1781 Karar No : 2024/3239 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek b…
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/1781 E. , 2024/3239 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2022/1781 Karar No : 2024/3239 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu ... Mimarlık İnşaat Mühendislik Sanayi Ticaret Limited Şirketi’nden alınamayan 2012 ila 2017 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla taşınmazlarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ve tebliğ edilen ödeme emirlerine karşı dava açılmadığı gibi herhangi bir ödeme de yapılmadığından mal varlığı üzerine haciz uygulanmasında hukuka aykırılık görülmemekle birlikte TAKBİS sorgulaması sonucu davacı adına kayıtlı mesken niteiliğinde iki adet taşınmazın bulunduğu, davacı tarafından ''İstanbul İli, Pendik İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevki, ... pafta, ... ada, ... parsel, Kat:..., Daire No:...'' numaralı dairenin haline münasip evi olduğunun beyan edildiği, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 70. maddesinin 11. bendinde, borçlunun haline münasip evinin haczedilemeyeceği, ancak evin değeri fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alınabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılabileceğinin kuralı dikkate alındığında davalı idarece uyuşmazlığa konu edilen taşınmazın bu nitelikte olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmaksızın söz konusu taşınmaza uygulanan hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının ''Bursa ili, Yenişehir İlçesinde bulunan 3 adet taşınmazı ile İstanbul İli, Pendik İlçesi, ... Ada, ... Parsel, Kat:..., Daire No:...'' de yer alan bağımsız bölümüne uygulanan haciz yönünden dava reddedilmiş, ''İstanbul İli, Pendik İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevki, ... pafta, ... ada, ... parsel, Kat:..., Daire No:...''te bulunan bağımsız bölümüne uygulanan haciz ise kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, asıl borçlu şirket adına usulüne uygun olarak ödeme emri düzenlenerek tebliğ edilmediği, hakkında yeterli mal varlığı araştırılması yapılmadığı ayrıca haciz öncesinde adına düzenlenmiş ödeme emri tebliğ edilmediği, amme alacaklarının zaman aşımına uğradığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.