19. Ceza Dairesi 2015/24977 E. , 2016/15126 K. "" Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339/1-2. cümle gereğince 1 aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair ...İcra Ceza Mahkemesinin 28/06/2013 tarihli ve 2013/189 esas, 2013/218 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/11/2014 gün ve 69476 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı…
**19. Ceza Dairesi 2015/24977 E. , 2016/15126 K.** **"İçtihat Metni"** Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339/1-2. cümle gereğince 1 aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair ...İcra Ceza Mahkemesinin 28/06/2013 tarihli ve 2013/189 esas, 2013/218 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/11/2014 gün ve 69476 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2014 gün ve KYB. 2..... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; 1- Sanığın iddia olunan malvarlığında meydana gelen artışı elden çıkarma eyleminin sübutuna ilişkin mahkemece bir araştırma ve tespit yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde. 2- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339/1. maddesine göre, “Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır”, hükmüne göre, mal veya kazancını asıl veya bedeli itibariyle makbul bir sebep olmaksızın sanık tarafından elden çıkartıldığı tespit edilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde 1 aya kadar disiplin hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararının kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.