Başvuru, psikolojik taciz nedeniyle kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının ihlal edildiğine ilişkin davanın esasa girilmeden reddedilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle de makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.
Başvuru, psikolojik taciz nedeniyle kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının ihlal edildiğine ilişkin davanın esasa girilmeden reddedilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle de makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir. Başvurucu, İstanbul Defterdarlığında memur olarak görev yapmakta iken 2002 yılında trafik kazası geçirmiş ve sol bacağını diz üstü seviyesinden kaybetmiş ve sağ bacak diz eklemindeki kırık sebebiyle %60 oranında engelli durumuna düşmüştür. Başvurucu, kaza sonrası hareket kabiliyetinin kısıtlanması, kendi başına hayatını idame edebilmesindeki zorluklar nedeniyle ailesinin yaşadığı Ankara'ya atanma talebinde bulunmuş ve 2003 yılında Ankara Defterdarlığı Çankaya Vergi Dairesi Müdürlüğüne naklen atanmıştır. Başvurucunun fiziksel engeli ve ailesinin ikamet adresi dikkate alınarak Yenimahalle Vergi Dairesi Müdürlüğüne ataması yapılmış ve 30/9/2003 tarihinde göreve başlamıştır. Başvurucu görev yaptığı sırada, engeline uygun tuvalet talebinde bulunmasına karşın idarenin bu istemini yerine getirmemesi, tuvalet ihtiyacı için eve gittiği sırada görevi başında olmaması sebebiyle hakkında tutanak tutulması nedeniyle evine 20 km mesafede Ulusite Vergi Dairesine ataması yapılmıştır. Başvurucu, tayin talebinde bulunmuş ve 25/5/2009 tarihinde talep ettiği Antalya Vergi Dairesine atanmıştır. Başvurucu 16/9/2011 tarihinde Ankara İdare Mahkemesinde (Mahkeme) Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı (İdare) aleyhine görev yaptığı 2004-2009 yılları arasında psikolojik tacize maruz kaldığı gerekçesiyle 000 TL manevi tazminat talebiyle tam yargı davası açmıştır. Mahkeme 28/9/2011 tarihinde davanın süre aşımı nedeniyle esasa girmeden reddine karar vermiştir. Kararda, 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun maddesinde dava açma süresinin özel kanunlarda ayrı süre gösterilmeyen hâllerde idare mahkemelerinde altmış gün olduğu, başvurucunun uğradığı manevi zararının atamasının Antalya Vergi Dairesine yapılması ile son bulduğu, 25/5/2009 tarihinden itibaren altmış günlük dava açma süresi içinde açılması gerekirken bu süre geçirildikten çok sonra açıldığından davanın süre aşımı sebebiyle esasını inceleme olanağı bulunmadığını ifade etmiştir. Kararın başvurucu tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onikinci Daire (Daire) 2/4/2018 tarihinde onama kararı vermiştir. Başvurucu karar düzeltme talebinde bulunmuş ve talep 23/10/2018 tarihinde reddedilmiştir. Başvurucu, nihai hükmü 5/12/2018 tarihinde öğrendikten sonra 28/12/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.