1. Ceza Dairesi 2025/4516 E. , 2026/1164 K. "" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/507 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Ödemiş M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, her türlü ateşli silah, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, …
1. Ceza Dairesi 2025/4516 E. , 2026/1164 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/507 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Ödemiş M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, her türlü ateşli silah, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilaç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g. maddesi uyarınca 15 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 28.02.2024 tarihli 2024/40 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin Ödemiş İnfaz Hakimliğinin 27.03.2024 tarihli ve 2024/1468 Esas, 2024/1759 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2024 tarihli ve 2024/507 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.05.2025 tarihli ve 94660652-105-35-30512-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2025 tarihli ve 2025/69623 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2025 tarihli ve 2025/69623 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün 02.02.2024 tarihinde Ödemiş M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan 11 gün süre ile özel izne ayrıldığı, 13.02.2024 tarihinde izin dönüşü kuruma girişi esnasında durumundan şüphelenilmesi üzerine aldırılan raporunda uyuşturucu madde etkisi altında olduğunun tespit edilmesi üzerine anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 28.02.2024 tarihli kararı hükümlünün kurallara uymayarak uyuşturucu madde kullandığı ve kuruma uyuşturucu madde etkisi altında olarak dönüş yaptığı gerekçesiyle 5275 sayılı Kanun’un 44/3-g. maddesi gereğince 15 gün hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, bu karara karşı yapılan şikâyetin reddine karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un "Disiplin cezalarının niteliği ve uygulama koşulları" başlıklı konuyla ilgili 37. maddesinin 1. fıkrasının; (1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, (…)10 yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. (Ek cümle:14.4.2020-7242/23 md.) Hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir.(9)" şeklindeki düzenlemeye nazaran, hükümlü hakkında disiplin cezası uygulanabilmesi için hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim, nakil ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunması gerektiği, Somut olayda, hükümlünün anılan Ceza İnfaz Kurumundan kesintisiz olarak 11 gün süre ile özel izne ayrılmış olmasının anılan Kanun'un 37/1. maddesinde sayılan geçici haller kapsamında sayılamayacağı gibi, özel izinde geçen süre boyunca ceza infaz kurumunda uygulanan kuralların da geçerli olamayacağı cihetle; 11 günlük özel izin süresi verilen hükümlünün özel izindeyken uyuşturucu madde kullanmış olması nedeniyle, teslim olduğu Ödemiş M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna uyuşturucu madde etkisi altında giriş yaptığından bahisle hakkında disiplin cezası verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 5275 sayılı Kanun'un "Disiplin cezalarının niteliği ve uygulama koşulları" başlıklı 37 nci maddesinin (1) inci fıkrası; (1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. (Ek cümle:14.4.2020-7242/23 md.) Hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir. 3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44 üncü maddesinin (1) inci fıkrası ile (3) üncü fıkrasının (g) bendi; (1) Hücreye koyma cezası, hükümlünün eylemlerinin nitelik ve ağırlığına göre bir günden yirmi güne kadar, açık havaya çıkma hakkı saklı kalmak üzere, geceli ve gündüzlü bir hücrede tek başına tutulması ve her türlü temastan yoksun bırakılmasıdır. .... (3) Onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır: .... (g) Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak. 4. Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yönetmeliğin "Diğer yükümlülükler" başlıklı 71 inci maddesinin (1) inci fıkrasının (e) bendi; (1) Hükümlüler, kurumlarda yaşamları sırasında, kanunlarla belirtilen esas ve kurallara uymak zorundadır. Hükümlülerin, kurum içindeki yaşamları sırasında ayrıca dikkat etmeleri gereken kurallar şunlardır: ... (e) Hükümlüler alkollü içkiler içemez, uyuşturucu, uçucu ve uyarıcı maddeler kullanamaz. Şeklinde düzenlenmiştir. 5. Dosya kapsamına göre, hükümlünün özel izinde bulunduğu sırada uyuşturucu madde kullandığı ve izin bitim tarihinde ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde etkisi altında geldiğinin tespit edilmesi üzerine hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı ve soruşturma sonunda Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca özel izinde iken uyuşturucu madde kullanması nedeniyle 15 gün süreyle hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün yaptığı şikayetin İnfaz Hakimliği tarafından reddedildiği, bu red kararına karşı hükümlünün yaptığı itirazın itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddine karar verildiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar aleyhine kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır. 6. 5275 sayılı Kanun'un 37 maddesindeki düzenlemeye göre, hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim, nakil ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu sırada, kurumda düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde de, eyleminin gerektirdiği disiplin cezası ile cezalandırılmasının mümkün olduğu, özel izinde bulunan hükümlü hakkında ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada uygulanan ve hükümlünün uyması gereken kuralların uygulanmasının ve hükümlünün bu kurallara aykırı hareket ettiği gerekçesiyle disiplin cezası ile cezalandırılmasının mümkün olmadığı, ancak hükümlünün özel izinde bulunduğu sırada gerçekleştirdiği eyleminin mevzuatımıza göre suç teşkil eden ve cezai yaptırımı gerektiren bir eylem olduğu durumlarda Cumhuriyet savcılığına ihbarda bulunulmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir. 7. Somut olayda özel izinli olduğu sırada kurum dışında uyuşturucu madde kullanan hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun'un 37. maddesinin birinci fıkra hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı gibi Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yönetmeliğin 71. maddesinin uygulanmasının da mümkün olmadığı, hükümlünün ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde soktuğuna, kurum içinde bulundurduğuna yada kurum içinde kullandığına ilişkin bir iddia ve eyleminin de bulunmaması karşısında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkra (g) bendininde uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2024 tarihli ve 2024/507 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2026 tarihinde karar verildi.