3. Hukuk Dairesi 2017/13265 E. , 2019/4609 K. "" MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalının bakım ve gözetiminde olan köpekler tara…
**3. Hukuk Dairesi 2017/13265 E. , 2019/4609 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalının bakım ve gözetiminde olan köpekler tarafından 17.09.2013 tarihinde saldırıya uğradığını ve davalının yöneticisi olduğu apartmana ait korkuluğu olmayan merdivenden düşerek sol kalkaneus kemiğinin kırıldığını, suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturmada alınan raporla davalının olayda 1. derecede asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, olay nedeniyle ameliyat olduğunu ve kendisinin ve refakatçisinin yemek, yol ve konaklama masrafları ile tedavi süresince hastaneye gidiş geliş tüm masraflarını karşılamak zorunda kaldığını belirterek, sürekli ve geçici iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat olarak şimdilik 500,00 TL, yol, yemek, diğer masraflar için şimdilik 500,00 TL, manevi tazminat olarak 15.000,00 TL olmak üzere toplam 16.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı; apartman yönetimi olarak kendilerinin bir sorumluluğunun bulunmadığını, kendisine ait köpeğin puanter cinsi av köpeği olduğunu, bu cinsin insanlara zarar veren bir cins olmadığını, umuma açık olmayan ve kendi pencereleri önünde köpeğin havlaması üzerine davacının korkmuş olabileceğini, diğer köpeğin de komşusuna ait olduğunu, bu kurt köpeğinin zaman zaman tel örgüler altından geçerek kendi köpeği ile arkadaşlık ettiğini, davacının bahçe kata izinsiz girdiğini, bu iki köpeğin davacıyı kamuya açık olmayan yerde görmeleri nedeniyle reaksiyon gösterdiklerini, birkaç kez dairelere hırsız girdiğini, güvenliklerini sağlamak zorunda olduklarını ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davacının kamuya açık alan olmayan yerde ne işinin olduğunu açıklayamadığı, meydana gelen olayın davacının kendi kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, hayvan bulunduranın sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Hayvan bulunduranın sorumluluğunu düzenleyen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 67. maddesi; "Bir hayvanın bakımını ve yönetimini sürekli veya geçici olarak üstlenen kişi, hayvanın verdiği zararı gidermekle yükümlüdür. Hayvan bulunduran, bu zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini ispat ederse sorumlu olmaz." şeklinde düzenlenmiştir.