8. Ceza Dairesi 2021/4571 E. , 2023/168 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fı…
**8. Ceza Dairesi 2021/4571 E. , 2023/168 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri ve tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinini birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ortaca 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz talebi 13.07.2014 tarihli olay yeri tutanağı tanık ve sanık beyanlarıyla suçun sabit olduğuna, sanığın suçu ikrar ettiğine, 2. Katılanın Ortaca Asliye hukuk mahkemesinin 1999/173 Esas 2000/83 Karar sayılı ilamı ile suça konu yolda geçit hakkına sahip olup sanığın yolu kapattığına, 3. Yargılama aşamasında tehdit suçunun isbatı için telefon kayıtlarının incelenmesi talep edilmesine karşın kayıtlar celp edilmeden eksik incelemeyle karar verildiğine, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın katılanın geçit hakkına sahip olduğu yolun girişine traktör sürgüsü koyup iki adet ... kazıkla sürgüyü sabitlemek suretiyle yolun kullanılmasını engelleyip katılanı öldürmekle tehdit ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlileri tarafından olay yerinde inceleme yapılmış 13.07.2014 tarihli tutanak düzenlenmiş tutanakta geçit yerinin traktör arkasına takılan sürgü ve sürgünün de önüne iki adet ... kazık çakılarak tamamen araç giriş ve çıkışına kapatıldığı aynı limon bahçesinin ... uç kısmına yakın yerde sulama kanalına büz konularak düzeltilmek suretiyle geçit yerinin yapılmış olduğu görülmüştür. 3. Tapu kaydı dosya arasına alınmış katılana ait 101 Ada 14 parsel lehine 15 parsel aleyhine geçit hakkı tesis edildiği görülmüştür. 4. Sanık soruşturmada alınan savunmasında suça konu yolda katılanın geçit hakkı bulunduğuna ancak katılandan çok A.K ismindeki kişinin kullandığını bahçesine zarar verdiğini bu sebeple yolu kapattığını katılanın evine gelip yolu kapatma sebebini sorması üzerine söz konusu geçite kapı yapıp sadece kendisinin kullanması gerektiğini ancak kapıyı yapmadığı için A.K isimli kişininde yolu kullandığını bu sebepten yolu kapattığını , katılanı tehdit etmediğini beyan etmiş, kovuşturma aşamasındaki savunmasında katılanın tarlasının yolu olmadığı için mahkeme kararıyla tarlasından geçit hakkı verildiğini, katılanın tarlasını oğlu İ.K'ün kullandığını, İ.K'ün bir ... gelerek kendi tarlası için başka bir yerden yol açtığını ve artık tarlasına o yoldan gelip gideceğini, geçidi artık kullanmayacağını isterse kapatabileceğini söylemesi üzerine A. K'un o geçitten geçme hakkı bulunmaması nedeniyle yolun üzerine engel yaptığını bu olaydan sonra yolu haksız kullanan A.K'un, katılanın oğlu İ.K'ü su vermeyeceği yönünden tehdit etmesi üzerine kendisinden engeli kaldırmasını istediğini ancak kendisinin engeli kaldırmadığını, geçit hakkı tesisinden sonra İ.K'ün aynı yerden taşınmaz aldığını aldığı bu taşınmazdan katılana ait taşınmaza yol yaptığını katılanın artık geçit hakkını kullanmaya ihtiyacı olmadığını,kesinlikle katılanı tehdit etmediğini 7-8 yıldır katılanı görmediğini beyan etmiştir. 5. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda, davaya konu yol geçit hakkının Ortaca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/173 Esas, 2000/83 Karar sayılı ilamı ile 101 ada 14 parsel lehine, 101 ada 15 parsel aleyhine, 15 parselin batı sınırı boyunca tesis edildiğini, keşif anında geçit hakkı bulunan yolun açık olduğunu, geçişe engel bir durum olmadığını belirtip yolun kenarında söz konusu sürgünün bulunduğunu, tapuda kayıtlı bulunmayan ancak fiilen zeminde bulunan 101/14 parsel ile 101/13 parsel arasında su arığının üstüne beton büz konularak traktör vb. geçiş yapabileceği tesis bulunduğunu bildirmiştir. IV. GEREKÇE 1. Katılanın soruşturma aşamasında telefonda, kovuşturma aşamasında taşınmaz başında sanığın kendisini tehdit ettiğine yönelik çelişkili beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gibi kovuşturma aşamasında taraflarca başka delilde sunulmadığı da gözetildiğinde tehdit suçundan verilen beraat kararı yönünden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından sanık hakkında verilen beraat kararında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Türk Medeni Kanunu'nun 747 nci maddesinde düzenlenen geçit hakkı sınırlı bir ayni hak olup taşınmaz lehine veya şahıslar adına kurulabileceği, katılana ait 101 Ada 14 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesis edildiği, geçit hakkı tesis edilen taşınmazı hak sahibinin yaşlı olması nedeniyle fiilen katılanın oğlu İ.K. nın kullandığı, taşınmazı fiilen kulanan İ.K.'nın geçitin girişinin kapatılmasına muvafakat etmediği anlaşılmıştır. Katılan lehine tesis edilen davaya konu taşınmazdaki geçit hakkını, sanığın fiilen kullandırmamak suretiyle atılı suçu işlediği, mahkemece dinlenen tanıklar alınan bilirkişi raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm delillerle anlaşılmasına karşın mahkemece yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırıdır. V. KARAR 1. Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Ortaca 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.