4. Hukuk Dairesi 2013/8337 E. , 2014/6300 K. "" MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/11/2012 NUMARASI : 2007/87-2012/462 Davacı C.. R.. vekili Avukat N. F. K.tarafından, davalılar K.. G.. vdl aleyhine 12/03/2007-26/03/2008-28/09/2011 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmasız olarak incelenmesi davalı B.. U.. vekili taraf…
**4. Hukuk Dairesi 2013/8337 E. , 2014/6300 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/11/2012 NUMARASI : 2007/87-2012/462 Davacı C.. R.. vekili Avukat N. F. K.tarafından, davalılar K.. G.. vdl aleyhine 12/03/2007-26/03/2008-28/09/2011 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmasız olarak incelenmesi davalı B.. U.. vekili tarafından, duruşmalı olarak incelenmesi de diğer tüm davalılar vekilleri tarafından süresi içinde ayrı ayrı istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılardan K.. G.. vekili Avukat A. B. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat R. H.geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; a- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı C.. R.., davalıların üniversitenin Biokimya Anabilim Dalı başkanı, profesörü, doçenti, uzman doktoru, asistanı ve laboratuvar teknisyeni olduklarını, 02.04.2002 günü laboratuvar teknisyeni davalı R.. A.. tarafından iki hastaya şeker yükleme sıvısı yerine yanlış bir solüsyon içirilmesi nedeni ile hastaların zarar gördüğünü, idare aleyhinde açtıkları davalar sonucu her ikisine de tazminat ödemek zorunda kaldığını bildirerek ödediği tazminat tutarının davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalılar, ayrı ayrı doğan zarardan kendilerinin sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davacının, davalıların kusurlu hizmet vermeleri nedeni ile üçüncü kişilere yaptığı ödemeden dolayı anayasa ve yasa hükümleri doğrultusunda kusurları saptanan davalılara rücu hakkı olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.