10. Hukuk Dairesi 2014/14397 E. , 2015/18662 K. "" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1 – Davacı Kurum, 26.02.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonu…
**10. Hukuk Dairesi 2014/14397 E. , 2015/18662 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1 – Davacı Kurum, 26.02.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalı ...’a bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 5510 sayılı Kanun’un 21/1 ve 76’ncı maddelerii uyarınca davalı işverenden rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı işverenin demir çelik endüstrisi işyerinde, sigortalı yollukhane bölümünde çalışırken, birkaç metre ilerisindeki diğer çalışanın makaradaki somuna çekiçle vurması sırasında fırlayan çapağın, sigortalının sağ gözüne isabet etmesi üzerine sigortalının %38 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği, sigortalı tarafından açılan tazminat davasında alınan kusur raporunda; %80 oranında işveren şirketin kusurlu bulunduğu (kusur oranının % 10’u somuna çekiçle vuran dava dışı çalışan ...’a ait olmak üzere) %20 sigortalı kusurlu bulunduğu, Mahkemece; iş bu rücu davasında kusur raporu alınmaksızın, davalı işverenin % 80 kusurlu kabul edilerek alacağın tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır. anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.