3. Hukuk Dairesi 2017/7447 E. , 2017/18227 K. "" MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalı şirketin, 03.04.2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sö…
**3. Hukuk Dairesi 2017/7447 E. , 2017/18227 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalı şirketin, 03.04.2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacı şirkete ait 600 m2 kapalı alanlı fabrika ve depo olarak kullanılan taşınmazda kiracı olduğunu, davacı şirketin kiracı olduğu taşınmazda bayisi olduğu bazı firmaların akü ve lastiklerini satmakta olduğu ve şirketin depo olarak kullandığı taşınmazın, şirket ortağı ve müdürü ...’a ait olup kira ödendiğini ve bu deponun küçük geldiği için dışarıda kalan malzemelerin çalınması nedeniyle uygun olmadığını, satışa arz ettiği ürünleri muhafaza edeceği uygun ve güvenli başkaca yeri olmaması nedeniyle dava konusu taşınmaza ihtiyaçları olduğunu, ihtiyacının samimi ve gerçek olduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ; davacı şirketin faaliyet gösterdeği bölgede sahibi olduğu ve kiracı konumda da olduğu başka gayrimenkulleri bulunduğunu, davalının uzun süre tahliye edilmeyeceğini düşünerek, dava konusu taşınmaza yüksek bedelli birçok faydalı masraf yaptığını, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacı şirkete ait olup 1216 ada 1 nolu parselde bulunan ve 01.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı ... Ltd. Şti.'ne kiralanan taşınmazın üst katının ayrı giriş ve yük asansörü konularak davacı şirket tarafından, depo olarak, yargılama sırasında kullanılmaya başlandığı ve davacı şirket temsilcisi ...'a ait daha önceden depo olarak kullanılan taşınmazın depo olarak uygun olduğu halde, yargılama sırasında satıldığı gerekçesiyle, ihtiyaç iddiasının gerçek, samimi ve zorunlu olmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Türk Borçlar Kanununun 350/1 maddesine göre konut ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir