4. Hukuk Dairesi 2016/13045 E. , 2018/8019 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... ve ... Grup Servis Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 12/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve mala zarar verme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından …
**4. Hukuk Dairesi 2016/13045 E. , 2018/8019 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... ve ... Grup Servis Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 12/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve mala zarar verme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kasten yaralama ve mala zarar verme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar vekili; müvekkili ...’in darp edildiğini, ayrıca davalı ...’in müvekkili şirkete ait araca zarar verdiğini belirterek meydana gelen maddi ve manevi zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalılar vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece verilen kısa kararda, "5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınıp, davacıya verilmesine" şeklinde hüküm tesis edilmiş olduğu halde gerekçeli kararda, ''5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınıp, davacıya verilmesine,'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır. Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.