12. Ceza Dairesi 2024/1070 E. , 2025/3240 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/491 E., 2023/3055 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.09.2023 tarihli ve 2023/491 Esas, 2023/3055 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davac
**12. Ceza Dairesi 2024/1070 E. , 2025/3240 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/491 E., 2023/3055 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.09.2023 tarihli ve 2023/491 Esas, 2023/3055 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutuklama nedeniyle 1.000.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 32.670,16 TL maddi ve 132.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin 22.09.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ek kararı ile kararın davalı yönünden kesin nitelikte olduğu, temyiz isteminin temyiz sınırı ve davalının temyiz hakkı doğmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; 6100 sayılı HMK hükümleri gereği manevi tazminat miktarına bakılmaksızın kararların temyiz edilebildiği, ek kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, davacı hakkında hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fazla olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/356 Esas – 2020/262 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan 25.04.2016 - 29.03.2018 tarihleri arasında 703 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.03.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.