10. Hukuk Dairesi 2023/3796 E. , 2024/8795 K. "" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/4716 E., 2023/305 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/16 E., 2022/515 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Böl…
**10. Hukuk Dairesi 2023/3796 E. , 2024/8795 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/4716 E., 2023/305 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/16 E., 2022/515 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde dozer operatörü olarak çalışmakta iken 28.08.2012 tarihinde gözünde başlayan sağlık sorunu ile gözünü kaybettiğini ve bu sonucun işverenin müvekkiline doktora gitmesi için izin vermemesi, doktora gitmesine engel olması sebebiyle meydana geldiğini ileri sürerek, 1.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi olmak üzere toplam 31.000 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin soyut, haksız ve mesnetsiz iddialar içerdiğini, dava dilekçesinde 28.08.2012 tarihinde davacının gözünde başlayan sağlık sorunu için doktora gitmesinin müvekkili şirket tarafından engellendiği ve bunun sonucunda davacının gözünü kaybettiğinden bahisle maddi ve manevi tazminat taleplerinden davalı müvekkilinin sorumlu olduğunu beyan ettiğini, öncelikli olarak davacı işçinin, yaşadığı organ kaybı hakkında Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuru yapıp yapmadığının dava dilekçesinden anlaşılmadığını, bu konuda eksiklik bulunduğundan davacı tarafından öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumuna bu konuda başvuruda bulunulması ve Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişleri tarafından rapor hazırlanmasının kanuni bir zorunluluk olduğunu, diğer taraftan, dava dilekçesinde, davacı işçinin uğramış olduğu organ kaybının iş kazası veya meslek hastalığı olmadığını, dava dilekçesinde sadece genel ifadelerle işçinin çalıştığı sırada meydana gelen bulanıklık ve görme bozukluğundan bahisle iş gücü kaybı tazminatının tespiti ile müvekkili şirketten maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğunu ancak iş gücü kaybı tazminatı için elverişli koşullar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davacının göz kaybı yaşamasında davalının kusurlu olmadığı gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar