4. Hukuk Dairesi 2016/9237 E. , 2018/6802 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/03/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tet…
**4. Hukuk Dairesi 2016/9237 E. , 2018/6802 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/03/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava; kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediye Başkanı olduğunu, 2014 yerel seçimleri nedeni ile aday gösterildiğini, davalının ise ... Parti ilçe başkanı olduğunu ve olay tarihinde müvekkili hakkında yaptığı yazılı basın açıklamasında müvekkilinin görevi ile ilgili usulsüzlükler yaptığını iddia ettiğini, asılsız ithamlarda bulunduğunu belirterek manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur. Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece; davalı tarafından yapılan yazılı açıklamada, davacı hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunulması ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturması gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir, çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın “demokratik bir toplum” olamaz. 10. maddede benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde olmakla birlikte, yine de bu dar bir yorum gerektiren istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye kararı, başvuru no: 35839/97, 22 Şubat 2005). Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının belediye başkanı olarak görev yaptığı ve bu nedenle siyasi bir kişiliğinin olduğu anlaşılmakla; davalının davacı hakkında yaptığı yazılı açıklamada sarf edilen söz ve ifadeler, eleştiri sınırları içerisinde olup ifade özgürlüğü kapsamında kalmaktadır. Bu söz ve cümlelerin bütünü ve olayın bağlamı içinde değerlendirilmesi sonucunda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilmesi doğru değildir. Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.