8. Ceza Dairesi 2021/12204 E. , 2023/6593 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/164 E., 2015/192 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar t
**8. Ceza Dairesi 2021/12204 E. , 2023/6593 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/164 E., 2015/192 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında Hekimhan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2.Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığa ait bahçede dikili ceviz ağacının üst dallarının uç kısımlarının sınırı aşarak katılana ait bahçesini geçtiği ve bahçeyi işgal ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın savunmasında suça konu yerin başka hissedarları olduğunu ağacın kendisine ait olmadığı beyan etmesi karşısında; suça konu taşınmazın tapu kaydı getirtilmeden diğer hak sahipleri dinlenmeden eksik inceleme üzerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile olay yeri tutanakları ve fotoğraflardan anlaşılacağı üzere bahse konu sınıra yakın olan ceviz ağacının sanığa ait bahçede dikili olduğu ve oldukça büyük olduğu, söz konusu ceviz ağacının tel örgünün üzerinde kalan üst dallarının bazıları ile bir kısım dalların uç kısımlarının sınırı aşarak katılanın bahçesine geçtiği ve bahçeyi işgal ettiği tespit edilmiştir. Ancak; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) ''Taşkın yapılar'' başlıklı 725 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir; ''...Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmazın bütünleyici parçası olur. Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyiniyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir...'' şeklinde düzenlenmiştir. Anlaşıldığı üzere taşkın yapı malikinin komşu taşınmazda irtifak hakkı bulunması halinde taşan kısım taşılan taşınmazın değil anayapının bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası sayılmıştır. Bu nedenle sanığın bahçesindeki ceviz ağacının dallarının komşu bahçeye taşması taraflar arasında vuku bulan bir hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.