10. Hukuk Dairesi 2021/1999 E. , 2021/11707 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi Dava, meslek hastalığı sonucu gelir bağlanması kararına itiraz ve iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkem
**10. Hukuk Dairesi 2021/1999 E. , 2021/11707 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi Dava, meslek hastalığı sonucu gelir bağlanması kararına itiraz ve iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. I-İSTEM Davacı işveren, sürekli iş göremezlik oranına itiraz ve sürekli iş göremezlik oranına istinaden gelir bağlanmaması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep edilmiştir. II-CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının kuruma sigortalı olarak kayıtlı olduğunu, davalının meslek hastalığına yakalanıp yakalanmadığı hususunda Ankara'ya sevkedildiğini, buradan %10,2 oranında maluliyet oranının tespit edildiğinin bildirildiğini, davalıya 01/01/2016 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlandığını, davalının yakalandığı hastalığın elde olan raporlar ve belgeler neticesinde meslek hastalığına karar verildiği ve haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı asil cevap dilekçesinde özetle; davacı şirkette 2005 tarihinde işe başladığını ve halen de çalışmakta olduğunu, davacı şirkette çalışması nedeniyle Ankara Meslek Hastalıkları hastanesi tarafından kendisine silikozis teşhisi konduğunu ancak ailesine bakmakla yükümlü olduğundan halen davacı şirkette çalıştığını, hastane raporları ve SGK raporları olmasına rağmen davacı tarafın bu raporları yok saydığını ve haksız ve yersiz açılan davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir. III-MAHKEME KARARI A-İLK DERECE MAHKEME KARARI Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. B-BAM KARARI Bölge Adliye Mahkemesi, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, dair karar vermiştir. IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ Davacı vekili; kararın bozulmasını talep etmiştir. V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Yasanın 19'uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır. Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle Kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/06/1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da aynı yöndedir. 5510 sayılı Yasanın sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Diğer taraftan, aynı Yasanın 58. ve 95'inci maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınmalıdır. Bu düzenlemeler çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Aynı yöndeki düzenleme 1479 ve 506 sayılı Yasalar kapsamında da mevcut olup, mahkemece öncelikle, 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de dikkate alınarak ... Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, itiraz halinde Adli Tıp Kurumunun görüşüne başvurulması, raporlar arasında çelişki olması halinde Adli Tıp Üst Kurulundan 2013 tarihli Yönetmelik hükümleri de irdelenmek suretiyle rapor alınmalı; Somut dosyada, davalı ...’a 01.01.2016 tarihi itibari ile pnömokonyoz meslek hastalığı nedeni ile %16 sürekli iş göremezlik oranı çerçevesinde sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı; yargılama safhasında Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu nezdinde sürekli iş göreremezlik oranının %10, 2 olarak belirlendiği; devamında 2.Üst Kurul tarafından ise değerlendirme talebinin gündeme alınmadığına dair karar tesis edildiği anlaşılmaktadır . Bu kapsamda; davacı talepleri arasında iş göremezlik oranın tespitinin de yer alması karşısında, Yüksek Sağlık Kurulu Kararı ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu kararında belirlenen sürekli iş göremezlik oranının çelişkili olduğu saptanmakla, iki rapor arasındaki oran çelişkisi de vurgulanmak suretiyle Adli Tıp Üst Kurulu’ndan yeniden bir rapor aldırılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi