2. Ceza Dairesi 2026/1648 E. , 2026/4571 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/164 E., 2019/443 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155689 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay se…
2. Ceza Dairesi 2026/1648 E. , 2026/4571 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/164 E., 2019/443 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155689 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat veya düşme kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında; Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 116/2, 116/4 ve 151/1. maddeleri uyarınca nitelikli hırsızlık, gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında mala zarar verme ile nitelikli hırsızlık suçlarından şikayet yokluğu sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca düşme, gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden ise mahkûmiyet kararına hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından düşme kararı verilmesi sebebiyle, şikayete tabi olmayan gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında, suç tarihi olan 11.11.2018 tarihi yanında, 12.11.20 18... .11.2018 tarihlerinin de suç tarihi olarak gösterilmesinin, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/2, 151/1. maddeleri uyarınca bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde hükümlünün hırsızlık eyleminin alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulüyle hükümlü hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından şikâyet yokluğu sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca düşme kararları verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmış ise de; hükümlü hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından şikâyet yokluğu sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararları verilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde tanımlanan ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alınan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağının kalmadığı, bu hâli ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gölbaşı(Ankara) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/164 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.