3. Hukuk Dairesi 2017/2486 E. , 2018/11980 K. "" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; kendisine ait 657 parsel sayılı korunga ekili ve 484 nol…
**3. Hukuk Dairesi 2017/2486 E. , 2018/11980 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; kendisine ait 657 parsel sayılı korunga ekili ve 484 nolu nadas otu bulunan tarlalarına 20.07.2012 tarihinde davalılara ait 100 adet büyükbaş hayvan tarafından otlanmak suretiyle zarar verildiğini, müracaatı üzerine Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından verilen zararın tespit edildiğini, davalı borçluların zararını karşılamadığı gibi icra takibine itiraz ettiğini belirterek; itirazın iptaline, alacağın % 40 dan az olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava konusu etmiştir. Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, hayvanlarının davacının arazisinde otlamadığını, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından düzenlenen tutanağın gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davacının tarlasına giren hayvanların kime ait olduğu tereddüte yer bırakmayacak şekilde açık olmadığı, her ne kadar çifçi malları koruma başkanlığı tarafından tutulan tutanağın görgüye dayalı değil duyuma dayalı olduğu, başka vatandaşların hayvanlarınında tarlaya zarar verme ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, 818 sayılı BK.nun 56. maddesine (6098 sayılı TBK. nun 67. maddesine) dayalı hayvan bulunduranın sorumluluğuna ilişkin tazminat isteğine ilişkindir. BK.nun 56. (TBK 67) maddesinde öngörülen hayvan idare edenin (tutucusunun) sorumluluğu, özel bir sorumluluktur. Anılan madde hükmüne göre, hayvanın bakımını ve yönetimini üzerine alan kişi, hayvanı idare eden (TBK 67'de hayvan bulunduran) sıfatıyla bu hayvanın sebebiyet vermiş olduğu zararları ödeme yükümlülüğü altındadır. TMK'nın 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde; gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere, ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.