3. Hukuk Dairesi 2014/6314 E. , 2014/13941 K. MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 4. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 26/09/2013 NUMARASI : 2012/429-2013/659 Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili, tarafların 31.01.2007 tarihinde boşandıklarını, müşter…
**3. Hukuk Dairesi 2014/6314 E. , 2014/13941 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 4. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 26/09/2013 NUMARASI : 2012/429-2013/659 Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili, tarafların 31.01.2007 tarihinde boşandıklarını, müşterek çocuk Öykü'nün velayetinin davacıya verildiğini, davacının müşterek çocuk için nafaka talep etmediğini ancak çocuğun okula başlaması nedeniyle masraflarının arttığını ileri sürerek, müşterek çocuk lehine aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin kas erimesi hastalığının mevcut olduğunu ve bu nedenle çalışamadığını, nafaka ödeyecek gücü olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk 2005 doğumlu Öykü için dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi sonucunda; Dava, iştirak nafakası talebine ilişkindir. TMK 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1). İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir. Somut olayda, tarafların 31.01.2007 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuk Öykü'nün velayetinin anneye verildiği, boşanma davası sırasında talep olmadığı için çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediği, çocuğun özel okulda eğitimine devam ettiği, davacının doktor olduğu ve aylık 7.298,00 TL maaş aldığı, davalının inşaat mühendisi olarak çalıştığı ancak davalı hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasının yetersiz olduğu ve davalının gelir durumunun tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Öyle ise mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin ayrıntılı araştırma yapılıp (tapu dairesi ve diğer ilgili yerlerden sorulup), hasıl olacak sonuca göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.