1. Hukuk Dairesi 2008/9259 E. , 2008/11388 K. MAHKEMESİ : ANAMUR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 21/05/2008 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, babaları A.'nin çekişmeli 5 ayrı taşınmazdaki 1/4 paylarını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğluna temlik ettiğini,temlik tarihinde hukuki ehliyete haiz olmadığını ileri sürerek tescil işleminin iptali ile miras bırakan adına tescili isteminde bulunmuştur. Davalı, çekişmeli taşınmazların bedeli ile satı…
**1. Hukuk Dairesi 2008/9259 E. , 2008/11388 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ANAMUR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 21/05/2008 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, babaları A.'nin çekişmeli 5 ayrı taşınmazdaki 1/4 paylarını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğluna temlik ettiğini,temlik tarihinde hukuki ehliyete haiz olmadığını ileri sürerek tescil işleminin iptali ile miras bırakan adına tescili isteminde bulunmuştur. Davalı, çekişmeli taşınmazların bedeli ile satıldığını, tescil işlemleri sırasında sağlık raporu alındığını bildirip, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının muhtelif tarihlerde verilen sürelere riayet etmediği gerekçesiyle davanın HUMK.'nun 163.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve terekeye döndürülmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, muhtelif tarihlerde veriler sürelere davacının riayet etmediği gerekçesiyle HUMK'nun 163.maddesine göre davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriğinden, toplanan delillerden dava konusu 175,348,602 ve 79 parsel sayılı taşınmazlardaki A.B.adına kayıtlı payların 29.1.1997 tarihinde A.C.B.satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır. Davacı, temlik tarihinde babaları A.nin hukuki ehliyete haiz olmadığını, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.4.1990 tarih ve 1990/1-152-1990/236 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin birarada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur. Öte yandan hukuki ehliyetsizlik iddiası kamu düzeni ile ilgili olup re'sen ve öncelikle incelenmesi gerekeceği, bu iddianında keşifle değil Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre (Medeni Kanununun 409/2.mad) çözüme kavuşturulacağı kuşkusuzdur. Bu nedenle, davada ileri sürülen ehliyetsizlik iddiasına göre, keşfin muhtelik tarihlerde verilen sürelerde yapılamamış olması, bu iddianın ispatı yönünden sonucu etkilemeyeceğinden mahkemece HUMK'nun 163.maddesine göre davanın reddedilmesi doğru değildir. Bilindiği üzere;davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “ fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir “ biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olmayı kabul ederek “ ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır. “ hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü “ eylem ve işlev ehliyeti olarak ta tarif edilerek aynı yasanın 13. maddesinde “ yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır. Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21) Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında bir kimsenin ehliyetinin tesbitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar H.U.M.K.’nun 286 maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir. Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür. Diğer taraftan uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Somut olaya gelince; davada, terekeye döndürülmesi isteğinde bulunulmuşsada, dosyada veraset ilamı olmadığından, taraf teşkilinin sağlanıp, sağlanmadığıda anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davadaki iddia ve istek gözetilerek başkaca mirasçı var ise tüm mirasçıların davada yer almalarının sağlanması yada Medeni Kanununun 640.maddesi gereğince terekeye temsilci atanmasını temin suretiyle davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi ve davanın onun huzuru ile yürütülmesi, ondan sonra yukarıda açıklanan ilkeler ve yasa hükümleri çerçevesinde bir araştırma yapılarak miras bırakanın hukuki ehliyete haiz olup olmadığının belirlenmesi, hukuki ehliyete haiz olduğunun belirlenmesi halinde muris muvazaası yapılarak tüm delillerin birlikte değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK:'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.