1. Ceza Dairesi 2013/5157 E. , 2014/2629 K. "" Tebliğname No : 1 - 2013/23469 MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 25/12/2012, 2012/412 (E) ve 2012/449 (K) SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in mağdur Ayşe'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde boz…
**1. Ceza Dairesi 2013/5157 E. , 2014/2629 K.** **"İçtihat Metni"** Tebliğname No : 1 - 2013/23469 MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 25/12/2012, 2012/412 (E) ve 2012/449 (K) SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in mağdur Ayşe'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin TCK'nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak; a-Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın bıçak ile, eşi olan mağdurun sırt bölgesine beş kez, sol koluna bir kez vurduğu, bu darbelerin göğse nafiz olmadığı, cilt cilt altı kas seyirli olduğu, yaralanmaların mağdurun yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olmadığı ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu olayda; sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, yaraların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kasten yaralama suçundan, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre temel cezanın üst sınıra yakın olarak belirlenip cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, b-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanığa yüklenmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak kısmen farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 22/04/2014 gününde, Üyeler ... ve ...... suçun nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükmün onanması gerektiğine dair karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY: