3. Hukuk Dairesi 2023/1814 E. , 2024/2256 K. "" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2252 E., 2021/929 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/118 E., 2019/889 K. Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı asil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar …
**3. Hukuk Dairesi 2023/1814 E. , 2024/2256 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2252 E., 2021/929 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/118 E., 2019/889 K. Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı asil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davacının kamu kurumunda çalışırken geçirdiği hastalık sonucu 18.08.2010 tarihinde geçici sakatlık, devamında 26.10.2013 tarihinde tam sakatlık yaşaması nedeniyle davalı Kurumdan 2330 sayılı Kanun kapsamında nakdi tazminat talebinde bulunduğunu, 5188 sayılı Yasa gereği nakdi tazminat ödenmesi ve aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istediğini ancak talebinin reddedildiğini ileri sürerek, 2330, 4857, 5510 ve 5188 sayılı Kanunlar uyarınca davacının maddi alacaklarının tahsili ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Denizli 4. İş Mahkemesinin görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yapılan yargılama sırasında aldırılan 11.07.2019 tarihli bilirkişi raporuyla davacının özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı dönem için 5188 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi kapsamında maddi tazminat taleplerini Denizli 1. İş Mahkemesinin 2013/407 E. sayılı dosyası ile de talep ettiği, maddi zarar tutarının ve kararın o dosyadaki talepler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği; Adli Tıp Kurumu raporunda davacıda meydana gelen engellik durumunun meslek hastalığı olmadığı belirtildiğinden 2330 sayılı Kanun kapsamında illiyet bağının kurulmadığı, iş gücü kaybı oranı belirtilmediğinden 2330 sayılı Kanun gereği hesaplama yapılmadığı; 5510 sayılı Kanun kapsamındaki değerlendirmelerin ise Denizli 4. İş Mahkemesinin 2018/365 E. sayılı dosyası ile devam ettiği, davalının SGK olması sebebiyle davacının engellik durumuna göre ödemesi gereken bir tutarın da bulunmadığının tespit edildiğinin bildirildiği, bu haliyle talep edebileceği manevi tazminatı da olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri